22 Νοεμβρίου 2026

Μεσημέρια της μοναξιάς - Tardes de soledad

Μια εξαιρετικά σκληρή, αιμοχαρής και αιματοβαμμένη ταινία, για την οποία δεν ισχύει η ανακοίνωση «κανένα ζώο δεν κακοποιήθηκε κατά τα γυρίσματα» και την οποία είναι σχεδόν αδύνατο να παρακολουθήσει κάποιος χωρίς να νιώσει δυσφορία. 
Ουσιαστικά, αποτελεί ένα ωμό ντοκιμαντέρ του Άλμπερτ Σέρα που μάλιστα κατέκτησε και το Χρυσό Κοχύλι στο Φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν το οποίο καταγράφει τη ρουτίνα ενός σύγχρονου αστέρα των ταυρομαχιών, του 28χρονου Περουβιανού ματαντόρ Αντρές Ρόκα Ρέι.
Η κάμερα ακολουθεί τον Αντρές Ρόκα Ρέι σε περίπου δέκα διαφορετικές ταυρομαχίες στην Ισπανία (Μαδρίτη, Σεβίλλη, Μπιλμπάο), χωρίς συνεντεύξεις ή αφήγηση, εστιάζοντας μόνο σε τρεις χώρους: τη σουίτα του πολυτελούς ξενοδοχείου που μένει, το βαν της μεταφοράς του ίδιου και της ομάδας υποστήριξης που τον συνοδεύει και την αρένα. 
Η πολυτελής σουίτα είναι ένας ψυχρός χώρος που δεν λέει τίποτα στα μάτια του ματαντόρ Αντρές Ρόκα Ρέι, που τα έχει ή για κοιτάει το κενό ή τον εαυτό του στους καθρέφτες παίρνοντας ναρκισσιστικές πόζες με το στήθος προτεταμένο και την κοιλιά μέσα ως ένδειξη αρρενωπότητας. Είναι και ο χώρος που κάποιος από την ομάδα του τον ντύνει τελετουργικά χωρίς να μιλούν μεταξύ τους, με την βαριά και περίτεχνη από μετάξι και κεντήματα χρυσού ή ασημιού στολή, που εντυπωσιάζει τους θεατές της αρένας και της ταινίας.
Το βαν είναι ο χώρος, που έχει διασκευαστεί από το σκηνοθέτη, ώστε να χωρούν στο κάδρο ο ματαντόρ και η κουαντρίγια του, και για να μπορεί η κάμερα να καταγράφει την αγωνία του, τις προσευχές του και ταυτόχρονα την αμηχανία του. «Αυτό το φως δεν σβήνει;» ρωτάει κάθε φορά ανήσυχος ο ταυρομάχος μη καταλαβαίνοντας ότι παραμένει αναμμένο για να βλέπουμε εμείς οι θεατές τις αντιδράσεις του ίδιου και της ομάδας του, που τον επευφημεί συνεχώς και τον ενθαρρύνει με κλισέ «μεταξύ αντρών» εκφράσεις από τις οποίες η πιο σεμνή είναι «μεγάλε είσαι υπεράνθρωπος».
Τέλος, η αρένα είναι ο χώρος στον οποίο διεξάγεται η μονομαχία του τετράποδου ζώου με το δίποδο, στην οποία ο σκηνοθέτης χρησιμοποιεί ασύρματα μικρόφωνα πάνω στον ταυρομάχο και την ομάδα του, καθώς και ακραία κοντινά πλάνα (extreme close-ups), ώστε ο θεατής να ακούει τις ανάσες, τις βρισιές και τους ψιθύρους των, αποτυπώνοντας τη σωματική εξάντληση και τον φόβο, τόσο του δίποδου όσο και του τετράποδου ζώου, το οποίο βλέπουμε πρώτα να τραυματίζεται από τους πεζούς ή έφιππους πικαδόρες με δόρατα, που ανοίγουν πληγές στη ράχη του, ώστε ο ματαντόρ Αντρές Ρόκα Ρέι μετά από μια σειρά χορευτικών κινήσεων με το κόκκινο πανί προσπαθεί να ελέγξει τον ταύρο σε πολύ κοντινή απόσταση, ώστε να του μπήξει το κυρτό σπαθί που θα σωριάσει το ζώο νεκρό στην αρένα. Φριχτό θέαμα, για το οποίο οι ζωοφιλικές οργανώσεις ωρύονται, αλλά επαγγελματικές και κερδοφόρες οργανώσεις το υποστηρίζουν με κυβερνήσεις που δεν το απαγορεύουν.
Σκηνοθετικά, η ταινία παίρνει άριστα. Ο Άλμπερτ Σέρα με την αφαίρεση κάθε πλαισίου και τη σχεδόν κλειστοφοβική εστίαση, έχει μετατρέψει ένα δημόσιο, μαζικό θέαμα σε μια εσωτερική, υπαρξιακή εμπειρία. Δεν βλέπουμε κερκίδες, θεατές, αντιδράσεις κοινού, τα χειροκροτήματα ακούγονται «από μακριά» και το κάδρο εστιάζει στο έδαφος, τα πόδια, τα σώματα, τα πρόσωπα, τα μάτια κυρίως των δυο μονομάχων (του τετράποδου και του δίποδου) και από ήχο ακούμε τα ποδοβολητά, τις βαριές ανάσες τους, τις κραυγές του ματαντόρ και των πικαδόρες που προκαλούν το έρμο το ζώο.
Κινηματογραφικά, έχουμε ένα εξαιρετικό ντοκιμαντέρ και αποστασιοποιημένο: χωρίς σχόλια ή συνεντεύξεις, ή επεξηγηματικές κάρτες ή ιστορικές αναφορές, που αφήνει τον θεατή να βιώσει την ωμή πραγματικότητα, χωρίς ηθικολογική (υπέρ ή κατά) καθοδήγηση. 
Το βλέπετε με δική σας ευθύνη.
INFO
Προβάλλεται από 26/11/2026
Είδος: Ντοκιμαντέρ, 125΄
Χώρες: Ισπανία, Γαλλία, Πορτογαλία, 2024
Σκηνοθεσία: Άλμπερτ Σέρα
Εμφανίζονται: Αντρές Ρόκα Ρέι, Αντόνιο Γκουτιέρες, Φρανσίσκο Ντουράν, Φρανσίσκο Γκόμεζ, Μανουέλ Λάρα
Διανομή: Weirwave