Φρόιντ - Freud

Αυστριακή σειρά, η οποία μέσα από οκτώ επεισόδια διάρκειας περίπου μιας ώρας το καθένα, επιχειρεί να ρίξει φως σε μια –υποτίθεται- άλλη πτυχή της ζωής του νεαρού Σίγκμουντ Φρόιντ. Μέσα από τα επεισόδια, που θα μπορούσαν να είναι και αυτοτελή, παρακολουθούμε το νεαρό Φρόιντ να ασχολείται με σκοτεινές, αλλά σχετικές με το επιστημονικό του αντικείμενο δραστηριότητες.

«Πυραμίδα» του David Gibbins

Ο David Gibbins είναι ένας βραβευμένος συγγραφέας, βασικά αρχαιολόγος και παγκόσμια αυθεντία στην εξερεύνηση αρχαίων ναυαγίων και καταποντισμένων πόλεων. Πριν αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στη συγγραφή ιστορικών και με βάση την αρχαιολογία μυθιστορημάτων, είχε διατελέσει καθηγητής πανεπιστημίου στην Αγγλία διδάσκοντας, Αρχαιολογία, Ιστορία της Τέχνης και Ιστορία των Πολιτισμών. Τα μυθιστορήματά του, κάτι μεταξύ πραγματικότητας και μυθοπλασίας είναι «επιστημονικά» τεκμηριωμένα και γι' αυτό είναι εξαιρετικά αληθοφανή.

Όζαρκ (3ος κύκλος)

Στη σειρά  Όζαρκ αναφέρθηκα για πρώτη φορά όταν ολοκλήρωσα  το δεύτερο κύκλο της (που αποτελείτο από 10 επεισόδια όπως και ο πρώτος) στις 2/9/2018 και επανέρχομαι τώρα που έχω ολοκληρώσει και τον τρίτο (ξεκίνησε 27/3/2020). Πρόκειται για μια 

Η τέλεια ληστεία – La casa de papel (4ο μέρος)

Προχθές 3 Απριλίου ξεκίνησε στο Netflix το 4ο μέρος της αναμενόμενης σειράς La casa de papel στην οποία έχω αναφερθεί ήδη άλλες δυο φορές, στις 25/2/2019 (που είχα δει τα δύο πρώτα μέρη μαζί) και στις 30/8/2019 όταν κυκλοφόρησε το 3ο μέρος. 

Δεν θα επανέλθω με πληροφορίες για τη σειρά, είναι πασίγνωστη πλέον και αν πραγματικά θέλει κάποιος περισσότερες πληροφορίες, υπάρχει και η wikipedia που παρέχει άφθονες. Επιγραμματικά μπορώ να αναφέρω

Unorthodox

Βασισμένη στα απομνημονεύματα της Ντέμπορα Φέλντμαν, η μίνι σειρά «Unorthodox» μας ταξιδεύει στο Ουίλιαμσμπουργκ του Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, όπου υπάρχει μια κοινότητα Χασιδικών Εβραίων πιστών που μιλούν τη δική τους γλώσσα και ζουν με τις δικές τους παραδόσεις ανεπηρέαστοι από τις εξελίξεις.

«Το βασίλειό μου για ένα ψυχαναλυτή»

Λοιπόν, μεταξύ μας. Εάν αυτή η επιδημία είχε πέσει δυο-τρία χρόνια νωρίτερα, τότε που οι πλημμύρες στη Μάντρα και η φωτιά στο Μάτι εθεωρούντο «Μια στραβή στη βάρδια» και την εποχή του «Τι να τα κάνεις μωρέ τα δυο χιλιάρικα; Θα τα έτρωγες», τώρα με τον κορωνοϊό δεν θα είμαστε αποκλεισμένοι στα σπίτια μας, αλλά θα κυκλοφορούσαμε στα πάρκα και τις πλατείες στην τρελή χαρά και θα συζητούσαμε στις καφετέριες εάν ο κορωνοϊός είναι προϊόν του καπιταλισμού ή του σοσιαλισμού.  

«Ζωντανός θρύλος» του Richard Matheson

Επειδή πολλά λέγονται και ακούγονται για δυστοπικά μυθιστορήματα και ταινίες μεταποκαλυπτικές, όπου περιγράφονται καταστάσεις σαν κι αυτές που ζούμε αυτές τις μέρες με τον κορωνοϊό θα αναφερθώ σε ένα βιβλίο που γράφτηκε το 1954 και μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο δυο φορές: το 1971 με τον ελληνικό τίτλο «Ο τελευταίος άνθρωπος στη Γη» (The Omega Man) του Μπόρις Σέιγκαλ και πρωταγωνιστή τον Τσάρλτον Ίστον και το 2007 με τίτλο «Ζωντανός θρύλος» (I am Legend) του Φράνσις Λόρενς και πρωταγωνιστή τον Γουίλ Σμιθ.

Ένας σωστός και δεν μας αρέσει

Από την ημέρα που ξεκίνησε ο περιορισμός των μετακινήσεων, όλα στο σπίτι μας γίνονται πιο αργά, σα να είμαστε πρωταγωνιστές ελληνικού σήριαλ εποχής, όπου οι ηθοποιοί κινούνται αργά, μιλάνε αργά και κοιτάζουν το συνομιλητή τους με διάθεση υπνηλίας, ακόμα και όταν δεν το απαιτεί το σενάριο.  

Απίστευτο - Unbelievable

Πρόκειται για μια μίνι σειρά οκτώ επεισοδίων (διάρκειας περίπου 45 λεπτών το καθένα) που βασίζεται σε μια πραγματική ιστορία και διαπραγματεύεται ένα απίστευτο γεγονός που είχε φέρει στη δημοσιότητα ένα άρθρο των ρεπόρτερ Christian Miller και Ken Armstrong, για το οποίο κέρδισαν το βραβείο Πούλιτζερ το 2015.

«Όταν ήμαστε ορφανοί» του Kazuo Ishiguro

Ο Καζούο Ισιγκούρο σ’ αυτό το μυθιστόρημα μας μιλάει για τη μνήμη και το παρελθόν, για τα παιχνίδια του μυαλού και για το πώς ο κάθε άνθρωπος αντιλαμβάνεται ένα περιστατικό, ανάλογα με την ηλικία και τη συναισθηματική κατάσταση της στιγμής. 

Αυτό το καταφέρνει τοποθετώντας τον  ήρωά του, μέσα σε ένα χρονικό διάστημα 28 ετών, στο οποίο κάθε φορά μας περιγράφει την πλούσια σε εμπειρίες ζωή του στη Σαγκάη όταν ήταν μικρός, τα παιδικά του χρόνια με τον Ακίρα, τους γονείς του, τα χρόνια του στο Λονδίνο, τις επιτυχίες του στη δουλειά  και  την επιστροφή του στην πόλη που γεννήθηκε.

«Υψώνοντας τείχη» του Tim Marshall

Μετά το «Αιχμάλωτοι της γεωγραφίας» του Τιμ Μάρσαλ, άλλο ένα βιβλίο του έπεσε στα χέρια μου, από τις εκδόσεις Διόπτρα, σχετικά με τα τείχη που υψώνονται παντού. Ο εθνικισμός και η πολιτική των ταυτοτήτων βρίσκονται και πάλι σε άνοδο, λέει ο Τιμ Μάρσαλ, και φράχτες χιλιάδων χιλιομέτρων έχουν ανεγερθεί τα τελευταία δέκα χρόνια επαναπροσδιορίζοντας το πολιτικό μας τοπίο.