Η μπαλάντα της τρύπιας καρδιάς - Ballad for a pierced heart

Αρκετά χρόνια μετά το «Μικρό ψάρι» ο Γιάννης Οικονομίδης επανέρχεται με μια ουσιαστικά μαύρη κωμωδία, στην οποία η βωμολοχία πάει σύννεφο και αυτό είναι κάτι που δεν το καταλαβαίνω, διότι ο Οικονομίδης έχει ταλέντο. Τέλος πάντων, προσωπικά γούστα. 

Παρόλα αυτά ομολογώ ότι η ταινία διαθέτει χιούμορ και αυτό τη σώζει παρά το γεγονός ότι το χιούμορ της προέρχεται από την απελπισία των χαρακτήρων της και από κάτι σουρεαλιστικό που υποβόσκει. Υπάρχει πάντως μια ισορροπία μεταξύ αυτού και της τραγικότητας των χαρακτήρων του έργου.

Νέες ταινίες από 5/3/2020

Παρουσίαση όλων των νέων ταινιών που προβάλλονται από σήμερα στους κινηματογράφους

Ο φύλακας – The warden - Sorkhpoust

Το ανάλαφρο αυτό θρίλερ-φυλακής, ουσιαστικά έχει σαν θέμα την απομυθοποίηση της εξουσίας των δεσμοφυλάκων και ιδιαίτερα -επί του προκειμένου- του διευθυντή μιας φυλακής που ετοιμάζεται να την εκκενώσει λόγω κατεδάφισης.

Όλα τα φωτεινά μέρη - All the bright places

Βασισμένη στην ομώνυμη νουβέλα της Τζένιφερ Νίβεν (εκδ. Πατάκη, 2016) η ταινία του Μπρετ Χέιλι διαπραγματεύεται μια ειλικρινή ιστορία αγάπης δύο εφήβων που συναντιούνται στο χείλος μιας γέφυρας. Ουσιαστικά στο χείλος πριν την κατάρρευση και των δύο αφού φέρουν τραύματα του παρελθόντος τους.

Το κορίτσι των αλόγων – Horse girl

Μια τυπική ιστορία για τις εμμονές η οποία μέσα από ένα επιφανειακό σενάριο καταλήγει σε σοβαρό ψυχόδραμα χάρη στην ερμηνεία της Άλισον Μπρι που υποδύεται μια εργαζόμενη κοπέλα, η οποία λατρεύει τα άλογα και τις τηλεοπτικές σειρές με μεταφυσικά θέματα.

Ευχάριστα πρωινά

«Γράφετε κριτική κινηματογράφου; Ουάου! Ωραία δουλειά. Βλέπετε συνεχώς ταινίες!» Αυτή είναι σε γενικές γραμμές η ενθουσιώδης αντίδραση ειδικά των νέων παιδιών όταν με ρωτούν με τι ασχολούμαι. Χωρίς να αρνούμαι ότι είναι ωραίο να βλέπεις καθημερινά ταινίες (και μια φορά το χρόνο να επισκέπτεσαι οφθαλμίατρο) κάποιες φορές τους θυμάμαι και μελαγχολώ, όπως ένα μεσημέρι που επέστρεφα «κατηφής» (έτσι με

Νέες ταινίες από 27/2/2020

Παρουσίαση όλων των ταινιών που προβάλλονται από σήμερα στους κινηματογράφους

Έμμα - Emma

Η Τζέιν Όστεν παραμένει μια από τις πιο διαχρονικές φωνές της παγκόσμιας λογοτεχνίας και τα έργα της έχουν τη δύναμη να συγκινούν μέχρι σήμερα. Το βιβλίο στο οποίο βασίστηκε η ταινία δημοσιεύτηκε το 1815, και ήταν το τέταρτο βιβλίο της Όστεν. Ενώ η ίδια είχε ήδη γράψει το «Λογική και ευαισθησία» και το «Περηφάνια και προκατάληψη» πολλοί θεωρούν ότι η Έμμα είναι το αριστούργημά της.

Εξαφανισμένος - Madre

Βασισμένο σε μια μικρού μήκους ταινία του Σορογκόγιεν, το φιλμ θα μπορούσε να είναι και ένα αρκετά καλό θρίλερ, αλλά όμως παραμένει μια ταινία ανθρωπίνων σχέσεων.

Η προηγουμένη μικρού μήκους ταινία αποτελεί τις εναρκτήριες σκηνές του Madre, κατά τις οποίες η Έλενα, μητέρα ενός 6χρονου αγοριού λαβαίνει στη Μαδρίτη ένα τηλεφώνημα απελπισίας από το γιό της, ο οποίος της λέει ότι έχει χαθεί σε μια παραλία της Γαλλίας, όπου τον εγκατέλειψε ο πατέρας του πηγαίνοντας μέχρι το αυτοκίνητο για να φέρει τα παιχνίδια του και ποτέ δεν επέστρεψε. 

Αγώνας για δικαιοσύνη – Just mercy

Δικαστικό δράμα για τα προβλήματα των φυλετικών διακρίσεων στο νομικό σύστημα των Ηνωμένων Πολιτειών. Ένα σύστημα «που σου φέρεται καλύτερα όταν είσαι πλούσιος και ένοχος, παρά όταν είσαι φτωχός και αθώος», όπως αναφέρει και ο ήρωας σε κάποια στιγμή του φιλμ.

Η ιστορία είναι πραγματική και βασίζεται στα απομνημονεύματα του δικηγόρου Μπράιαν Στίβενσον, στα οποία περιλαμβάνονται αρκετές δικαστικές υποθέσεις που είχαν πάρει στραβό δρόμο.

Οι αρμοί της χούντας

Ο ανιψιός μου είναι πολύ μελετηρός μαθητής. Βέβαια γκουγκλάρει για να μάθει κάτι, που είναι δυνατό να διαβάζει άλλα αντ’ άλλων, πάντως είναι μελετηρός και σκέφτεται. Προχθές άκουσε τον Τσίπρα που είπε ότι «όταν έρθει Δεύτερη Φορά Αριστερά θα ελέγχει τους κρίσιμους αρμούς της εξουσίας» και έκανε βουτιά στο Βικιλεξικό. Αλλά απογοητεύτηκε όπως μου είπε.