Το απίθανο ταξίδι ενός φακίρη - L' extraordinaire voyage du fakir

Ένα σύγχρονο παραμύθι που θα μπορούσε να έχει ξεπεταχθεί από τις χίλιες και μία νύχτες, αλλά δεν είναι αραβικό και κατατάσσεται σε αυτά του μπόλιγουντ.

Ο Ντανούς είναι ένας χαρισματικός για τα μέτρα του μπόλιγουντ ηθοποιός, αφού μπορεί να παίζει και να χορεύει ταυτόχρονα, ενώ εκφράζει ένα κάρο συναισθήματα από τη χαρά και την αισιοδοξία στην απογοήτευση και την απαισιοδοξία με μεγάλη ευκολία. 

Χαλβάη 5 - 0

Με περούκα και γένια που θυμίζουν (στην αφίσα) τον αργεντινό ηθοποιό Ρικάρντο Νταρέν (να ‘σαι καλά Νίκο που μου το θύμισες, διότι έσπαγα το κεφάλι μου), ο Μάρκος Σεφερλής έχει γράψει ένα σενάριο, που αποτίνει φόρο τιμής στις «Τρελές σφαίρες». Ένα franchise εξωφρενικών κωμωδιών, εκ των οποίων μια αφίσα κοσμεί το υπνοδωμάτιο του αστυνόμου Μπέκρα (που τον υποδύεται ο ίδιος). Όχι του νηφάλιου Μπέκα, αλλά του μέθυσου Μπέκρα ο οποίος κάθε τρεις και λίγο πίνει μια γουλιά κάποιου οινοπνευματώδους από ένα πλακέ μπουκαλάκι που έχει στη μέσα τσέπη του σακακιού του.

Μεσσίας - Messiah

Ολοκλήρωσα το σήριαλ, το οποίο το Netflix κατατάσσει στις κατηγορίες Θρίλερ, Δράμα, Πολιτική (με αυτή τη σειρά) και το αναφέρω αυτό, διότι πολύ έξυπνα δεν την έχει κατατάξει -όπως θα μπορούσε- στην κατηγορία Φαντασίας, οπότε και θα «άνοιγε» το target group των θεατών. Όμως το target group, με το τρέιλερ που κυκλοφόρησε μαζί με τη φυσιογνωμία του κεντρικού ήρωα αλλά και τη συμβολή της περίληψης της υπόθεσης μπορεί να διευρυνθεί κατά βούληση.

«Δεν τους ξεγελάς όλους για πάντα»

Εντάξει, δεν υπάρχουν μόνο στην Ελλάδα πολιτικοί σαν κι αυτόν που έλεγε ότι στη «θάλασσα δεν υπάρχουν σύνορα» ή «επισκέφτηκα τη Μυτιλήνη και τη Λέσβο» (αξέχαστος ο αγγλομαθής). Υπάρχουν και στην Τουρκία αντίστοιχοι που ισχυρίζονται ότι «τα νησιά του Αιγαίου δεν έχουν υφαλοκρηπίδα»(!!) Ναι. Είναι πλεούμενα, που τα έχουμε δεμένα με παλαμάρια από τη Στερεά Ελλάδα, εξ ου και Στερεά. 

Νέες ταινίες από 23/1/2020

Παρουσίαση όλων των νέων κινηματογραφικών ταινιών που προβάλλονται από σήμερα στους κινηματογράφους

Cats

Πρέπει να ομολογήσω ότι δεν έχω δει το θεατρικό και ειδικά όταν παίχτηκε στη χώρα μας το 2014. Όμως γνωρίζω όπως οι περισσότεροι, το τραγούδι «Memory» από την Μπάρμπρα Στρέιζαντ, το οποίο εκτελεί με ιδιαίτερο πάθος η Τζένιφερ Χάντσον. Ενημερωτικά αναφέρω ότι το μιούζικαλ Cats (του οποίου το story βασίζεται σε συλλογή ποιημάτων του Τ. Σ. Έλιοτ με τίτλο «Το εγχειρίδιο πρακτικής γατικής του γερο-Πόσουμ») έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο New London Theatre το 1981, συνεχίστηκε επί 21 χρόνια φτάνοντας τις 9.000 παραστάσεις, ενώ στο Μπρόντγουεϊ (από το 1983) κέρδισε επτά Βραβεία Τόνυ και διατηρήθηκε 18 χρόνια. 

Η πτώση του Βερολίνου, 1945 - Fall of Berlin, 1945

Από τα πρώτα πλάνα η ταινία είναι καταιγιστική, προβάλλοντας ένα χάρτη της Ανατολικής Ευρώπης που δείχνει τις επιθέσεις των Γερμανικών στρατευμάτων με τον αφηγητή να αναφέρει τους ποταμούς πάνω από τους οποίους ο Κόκκινος Στρατός χαράζει τη πορεία του. Μετά την διέλευση του ποταμού Οντέρ, αρχίζει η επέλαση προς το Βερολίνο. Παρουσιάζονται πλάνα της πραγματικής μάχης, καθώς ο Κόκκινος Στρατός καταπολεμά τα γερμανικά στρατεύματα.  

Τζότζο – Jojo Rabbit

Μια αντιναζιστική σάτιρα του Νεοζηλανδού (με καταγωγή από τη φυλή των Μαορί), σκηνοθέτη Τάικα Γουαϊτίτι, που εντάσσεται στην κατηγορία των φιλμ «Η ζωή είναι ωραία» του Μπενίνι, «Αυτοί οι τρελοί τρελοί παραγωγοί» του Μπρουκς  και πηγαίνοντας πιο πίσω, στο κλασικό «Ο μεγάλος δικτάτορας» του Τσάπλιν. 

Τραγούδι χωρίς όνομα - Canción sin nombre

Εμπνευσμένη από την αληθινή ιστορία εμπορίας βρεφών που συντάραξε το Περού τη δεκαετία του ‘80, η ταινία της Μελίνα Λεόν διηγείται μια ιστορία προσωπική και ταυτόχρονα συγκινητική. 

«Ο δικαστής» του Θανάση Διαμαντόπουλου

Το βιβλίο του καθηγητή Θανάση Διαμαντόπουλου που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, είναι ένα ιστορικό, ψυχολογικό και αισθηματικό μυθιστόρημα (όπως άλλωστε το χαρακτηρίζει και ο ίδιος στον πρόλογο του άλλου βιβλίου του «10+1 δεκαετίες πολιτικών διαιρέσεων – 8ος τόμος» εξαιρετικά ενδιαφέρον, επίκαιρο, ιδιαίτερα τρυφερό, μέχρι και μελοδραματικό θα έλεγα.

«Μεγάλωσα κανονικά»

Είδα το διαφημιστικό σποτ ενός τηλεοπτικού διαγωνισμού μόδας. Μη με ρωτάτε για τον τίτλο του. Θα σας γελάσω. Άλλωστε το θέμα μου δεν είναι ο διαγωνισμός, αλλά η κουβέντα που άκουσα από μια κοπέλα από τις διαγωνιζόμενες. Πρέπει να εξηγήσω ότι στο κανάλι του διαγωνισμού προβάλλονται κατά τακτικά διαστήματα διαφημιστικά σποτάκια, με τα υποψήφια κορίτσια να περπατούν και να αυτοσυστήνονται περιγράφοντας τα προσόντα τους.