Τι είναι ο Οπενχάιμερ του Νόλαν;

Οπενχάιμερ - Oppenheimer

Ένα επικών διαστάσεων (διαρκείας 3 ωρών) βιογραφικό θρίλερ, με έναν εξαιρετικό Κίλιαν Μέρφι ως Οπενχάιμερ και ένα εφιαλτικό -από άποψη κεντρικού χαρακτήρα- φιλμ παρά το γνωστό ιστορικό αποτέλεσμα, που υπήρξε και στην πραγματικότητα εφιαλτικό.

Ο ουρανός του μεσονυχτίου - The midnight sky

Ο Clooney ως σκηνοθέτης, μετά τα «Suburbicon» (2017), «Μνημείων άνδρες» (2014), «Αι Ειδοί του Μαρτίου» (2011), «Παιχνίδι Χωρίς Κανόνες» (2008) και το κορυφαίο του «Καληνύχτα, και καλή τύχη» (2005), επανέρχεται αυτή τη φορά με μια επιστημονική φαντασία, η οποία φαίνεται να είναι εμπνευσμένη από παρόμοιες ταινίες όπως η «Διάσωση» (2015), το «Interstellar» (2015) και βασικά το «Gravity» (2013). Δεν είναι κακός ως σκηνοθέτης, αλλά δεν είναι και ο Alfonso Cuarón.

Περιπλανώμενη Γη - The Wandering Earth

Ταινία επιστημονικής φαντασίας, που μας έρχεται κατ’ ευθείαν από την Κίνα, η οποία μάλιστα, βασίζεται σε ένα διήγημα του Liu Cixin, ενός σύγχρονου κινέζου συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας, που συγκρίνεται με τον Άρθουρ Κλαρκ και τον Ισαάκ Ασίμοφ και έγινε γνωστός από το μυθιστόρημά του «Το πρόβλημα των τριών σωμάτων» (εκδ. SELINI, μεταφρ. Θωμά Μαστακούρη). Μια απαισιόδοξη ματιά στο ανθρώπινο μέλλον και ταυτόχρονα μια έμμεση κριτική της Πολιτιστικής Επανάστασης στην Κίνα. Ένα

Το νησί της αποπλάνησης - Serenity

Ο Μάθιου Μακόναχι παλεύει με το παρόν και το παρελθόν του σε μια ταινία μυστηρίου, που αποτίνει φόρο τιμής σε παλιές ταινίες νουάρ (μου έφερε στο νου το «Μόμπι Ντικ» και το «Δαιμονισμένος άγγελος» χωρίς να συγκρίνεται μ’ αυτές), με δόσεις μεταφυσικής και σύγχρονης τεχνολογίας.

Όλες οι νέες ταινίες από 24/1/2019

Παρουσίαση όλων των νέων ταινιών που προβάλλονται από σήμερα στους κινηματογράφους

Η Επιστημονική Φαντασία κι εγώ

(Αναμνήσεις, σκέψεις και απόψεις που δημοσιεύτηκαν σε έξι συνέχειες στην καθημερινή Αμαρυσία από 1 Ιουλίου 2016)

Interstellar

Υπόθεση: Η ταινία εξιστορεί τις περιπέτειες μιας ομάδας εξερευνητών, οι οποίοι αναλαμβάνουν την πιο σημαντική και ηρωική αποστολή στην ανθρώπινη ιστορία: να ταξιδέψουν, μέσω μιας πύλης στο χρόνο, πέρα από τους φυσικούς περιορισμούς, για να ανακαλύψουν αν η ανθρωπότητα έχει μέλλον ανάμεσα στα αστέρια.

Κριτική: Τρίωρη ταινία, πάνω στο θέμα των μακρινών ταξιδιών στο διάστημα και των παράδοξων θεμάτων που ανακύπτουν, με τη σχετικότητα του Χρόνου και ειδικά στην περίπτωση που οι αστροναύτες επιστρέφουν στη Γη μετά από 30 ή 50 και περισσότερα χρόνια, ενώ για τους ίδιους το χρονικό διάστημα είναι μικρότερο.

Συνηθισμένος να δημιουργεί θεαματικές και ατμοσφαιρικές παραγωγές ο Κρίστοφερ Νόλαν (δημιούργησε την τριλογία του Σκοτεινού Ιππότη και το Inception τελευταία), έχει κάνει και αυτή τη φορά το ίδιο, προσφέροντας ένα υπερθέαμα του διαστήματος, το οποίο θα μπορούσα να το συγκρίνω θεματικά με την -τρίωρη επίσης- «2001: Οδύσσεια του διαστήματος» του Στάνλεϊ Κιούμπρικ, αλλά δυστυχώς η μεγάλη διάρκεια του Interstellar αποβαίνει εις βάρος του φιλοσοφικού υπόβαθρου της ταινίας.