2 Νοε 2017

Ο θάνατος του ιερού ελαφιού - The killing of a sacred deer

Εμπνευσμένος από την αρχαία τραγωδία (η Ιφιγένεια αναφέρεται σε κάποια στιγμή του φιλμ) και όντας εξαιρετικός στο να δημιουργεί ένα δικό του εσωστρεφή και κλειστοφοβικό κόσμο (με την οικογένεια πάντα σε πρώτο πλάνο) και να μας βυθίζει σ’ αυτόν, ο Γιώργος Λάνθιμος, αυτή τη φορά έχει γυρίσει μια ταινία εξωφρενικής εκδίκησης:

Mimosas

Η ταινία, εμπνευσμένη από τα ταξίδια του σκηνοθέτη μέσα στην μαροκινή έρημο και από το Σουφισμό, θέτει στο επίκεντρό της τόσο μία φυσική όσο και μία μεταφυσική αναζήτηση. 
Γυρισμένη με αργό ρυθμό και με φόντο την επιβλητική οροσειρά του Άτλαντα στο Μαρόκο, είναι μια ταινία που λαμβάνει υπόψη της μία παράδοξη διασταύρωση δύο κόσμων: του αρχαίου και του σύγχρονου, εκεί όπου δοκιμάζεται η πίστη, η αντοχή και η δύναμη του φόβου.

26 Οκτ 2017

Suburbicon

Ακόμη και αν δεις απροετοίμαστος αυτό το φιλμ, από την αρχή υποψιάζεσαι ότι τουλάχιστον το σενάριο, πρέπει να είναι των αδελφών Τζόελ και Ίθαν Κοέν. 
Είναι και δικό τους και στο συγκεκριμένο, έχουν επιπλέον βάλει το χεράκι τους και ο Γκραντ Χέσλοφ και ο σκηνοθέτης Τζορτζ Κλούνεϊ

Καυγάς στο Μπλοκ 99 - Brawl in cell block 99

Γυρισμένο από τον Σ. Κρεγκ Ζάλερ (που είχε γυρίσει και το βίαιο γουέστερν «Τσεκούρι από κόκαλο»), το Μπλοκ 99 είναι εξίσου βίαιο, αλλά και αποκαλυπτικό  των δυνατοτήτων του Βινς Βον, ο οποίος εδώ εκτός από ξύλο δίνει και ένα ρεσιτάλ ερμηνείας.

Απαγωγή - Kidnap

Μια ταινία -κατά τα δύο τρίτα- καταδίωξης με αυτοκίνητα (που κάτω από μη κινηματογραφικές συνθήκες θα είχαν γίνει παλιοσίδερα), στην οποία η Χάλι Μπέρι, ως πραγματική μάνα που θυσιάζεται για το παιδί της, μας μεταφέρει με τις εκφράσεις της (με άφθονα close ups) το θυμό, την οργή και το μίσος που τη διακατέχουν εναντίον των απαγωγέων του μικρού παιδιού της.

Γενέθλια θανάτου - Happy death day

Ταινία εφηβικού τρόμου, κάτι ανάμεσα σε Scream, αλλά και «Η μέρα της μαρμότας» στο πιο σκοτεινό και στην οποία ο σκηνοθέτης Κρίστοφερ Μπ. Λάντον (Paranormal activity: The marked ones), αφηγείται μια δολοφονία που λαμβάνει χώρα ξανά και ξανά με το ίδιο πάντα θύμα (όπως άλλωστε ομολογεί και η παραγωγή της ταινίας). 

Το τελευταίο σημείωμα

Η νέα ταινία του Παντελή Βούλγαρη, «Το τελευταίο σημείωμα», είναι ταυτόχρονα ιστορία και μυθοπλασία. Πρόκειται για ένα κινηματογραφικό «σημείωμα» μνήμης, σεμνότητας και αναστοχασμού. 
Ένα «σημείωμα», που μας έρχεται σε μια περίοδο, κατά την οποία ιδεολογίες, αξίες και ιδανικά προδίδονται και υποκύπτουν μπροστά στα προσωπικά συμφέροντα και τις σκοπιμότητες.
Ένα «σημείωμα», που γράφεται για (και πρέπει) να δείξει, ειδικότερα στους νέους, ότι οι Έλληνες δεν ήσαν πάντα αδιάφοροι και αδρανείς, αλλά ήσαν πάνω απ’ όλα άνθρωποι που παρέμεναν ασυμβίβαστοι, αγωνίζονταν και θυσιάζονταν για τα πιστεύω τους.
Είναι δε «τελευταίο», όχι επειδή δημιουργείται λίγο πριν την εκτέλεση των 200 Ελλήνων κρατούμενων από τους Γερμανούς στην Καισαριανή το 1944, αλλά επειδή θέτει το συμβολικό ερώτημα: «Άραγε θα μας ξεχάσουν;»
Ο Παντελής Βούλγαρης («Μικρά Αγγλία», «Νύφες», «Ψυχή Βαθιά», «Η Φανέλα με το 9», «Πέτρινα Χρόνια»), με αυτή την ταινία και μέσα από το βασικό χαρακτήρα του διερμηνέα Ναπολέοντα Σουκατζίδη (τον υποδύεται ο Ανδρέας Κωνσταντίνου), μας θυμίζει ότι άνθρωποι, με τέτοια δύναμη ψυχής και με τόσο υψηλά ιδανικά ποτέ δεν ξεχνιούνται.(Κριτική μου για το myfilm.gr)
INFO
Προβάλλεται από 26/10/17
Είδος: Δράμα / Ιστορικό
Σκηνοθεσία: Παντελής Βούλγαρης
Παίζουν: Ανδρέας Κωνσταντίνου, Αντρέ Χένικε, Μελία Κράιλινγκ, Τάσος Δήμας, Βασίλης Κουκαλάνι, Αινείας Τσαμάτης, Λουκάς Κυριαζής, Κωνσταντίνα Χατζηαθανασίου, Λευτέρης Λαμπράκης, Μιχάλης Αεράκης, Χρήστος Κωνσταντακόπουλος, Μανώλης Ψαρουδάκης, Γιώργος Καραμαλέγκος, Βασίλης Σύρρος, Δημήτρης Καλογεράκης, Μανώλης Μαυράκης, Μηνάς Μισύρης, Τάσος Καϊσαρλής, Αντώνης Παλιεράκης, Νίκος Ράμμος, Μιχάλης Τακτικάκης, Μανώλης Πούλης, Θεώνη Κουτσουνάκη.
Υπόθεση: Κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας ο 34χρονος Ναπολέων Σουκατζίδης, Κρητικός μικρασιατικής καταγωγής, αγωνιστής του λαϊκού κινήματος και κρατούμενος σε εξορίες και φυλακές από το 1936. Την περίοδο της φυλακής του στο Χαϊδάρι, εκτελούσε χρέη διερμηνέα του Γερμανού Διοικητή του στρατοπέδου, Καρλ Φίσερ. Μπροστά από τα μάτια του περνούσε όλο το δράμα της γερμανικής αγριότητας στα Κατοχικά χρόνια, με τον ίδιο συνεχώς μάρτυρα βασανιστηρίων, τραγικών περιστατικών και βαριάς ατμόσφαιρας στους θαλάμους με το πλήθος των συγκρατούμενων του. Πολλές ζωές, πολλές μικρές ιστορίες φόβου, φιλίας, συντροφικότητας, ελπίδας, ονειροπόλησης.
Έξω από το στρατόπεδο, η μνηστή του Ναπολέοντα, Χαρά Λιουδάκη, με σθένος, καρτερία και βαθιά αγάπη στεκόταν δίπλα στον αρραβωνιαστικό της, έστω κι αν οι συναντήσεις τους ήταν για ελάχιστες στιγμές στα επισκεπτήρια, και πάντα υπό την επιτήρηση ενόπλων φρουρών. 
Η τύχη του Ναπολέοντα και άλλων 199 συγκρατούμενων του αποφασίζεται μετά την ενέδρα της ελληνικής αντίστασης στον Στρατιωτικό Διοικητή Λακωνίας, σε χαράδρα της περιοχής των Μολάων. Ο θάνατος του Διοικητή Κρες και τριών Γερμανών της συνοδείας του επιφέρει ως αντίποινα την εκτέλεση 50 Ελλήνων για κάθε ένα Γερμανό.
Ο Σουκατζίδης είναι στη λίστα των 200 μελλοθάνατων. Την ημέρα της εκτέλεσης βρίσκεται μπροστά σε ένα δίλλημα ζωής, όταν ο Φίσερ, που μέσα στο διάστημα της φυλάκισης του Σουκατζίδη στο Χαϊδάρι ανέπτυξε σεβασμό για τον Έλληνα διερμηνέα, του δίνει τη δυνατότητα να εξαιρεθεί βάζοντας στη θέση του ως διακοσιοστό άλλον. 
Διανομή: Tanweer

19 Οκτ 2017

Μητέρα! – Mother!

Μετά τον «Νώε» (2014), ο Ντάρεν Αρονόφσκι (έχει προηγηθεί και το «Μαύρος κύκνος») αποδεικνύει για ακόμα μια φορά ότι αποτελεί μόνος του μια ολόκληρη κινηματογραφική κατηγορία, ή εμπειρία.
Η «Μητέρα!» του κατ’ αρχάς, είναι μια σκοτεινή ταινία η οποία δεν μπορεί να μπει σε κουτάκι κατηγοριοποίησης: τα έχει όλα.

Χωρίς αγάπη - Loveless

O Αντρέι Ζβιάνγκιντσεφ (που το 2014 μας είχε χαρίσει το υποψήφιο και για Όσκαρ Ξένης Ταινίας «Λεβιάθαν») επανέρχεται με το πορτρέτο μιας υπό διάλυση οικογένειας που ζει χωρίς αγάπη, με φόντο τη σύγχρονη Ρωσία. Μια Ρωσία χωρίς ταυτότητα, στην οποία οι άνθρωποι «μιμούνται» το δυτικό τρόπο ζωής.

Η τελευταία πινελιά – Final portrait

Ο Άρμι Χάμερ, τον οποίο όποτε βλέπω μου θυμίζει παραγωγές Ντίσνεϊ (δεν έχει λάβει μέρος και σε λίγες, ενώ η φωνή του συνοδεύει και αρκετά animation), σ’ αυτή την ταινία δεν τα πάει και άσχημα.

Χειρότερα δεν γίνεται – Brad’ s status

Η κατάσταση του Μπραντ πραγματικά δεν μπορεί να γίνει χειρότερη. Έχοντας χαμηλή αυτοεκτίμηση και με εμμονή στη σύγκριση της ζωής του με τη ζωή των πρώην συμμαθητών του, προσπαθεί να καθοδηγήσει το γιό του. Σωθήκαμε…