Ιστορία έρωτα και αναρχίας - Film d' amore e d' anarchia

Γυρισμένο το 1973 και βραβευμένο για την ερμηνεία του Τζιανκάρλο Τζιανίνι στο Φεστιβάλ Καννών, το φιλμ ήταν αυτό που εκτόξευσε την καριέρα της χαρισματικής Λίνας Βερτμίλερ, η οποία είχε διατελέσει βοηθός του Φεντερίκο Φελίνι στην αρχή της καριέρας της. 

Ο κονφορμίστας - Il conformista

Πρόκειται για μια μελέτη του Μπερτολούτσι πάνω στη ψυχο-σεξουαλική αποσύνθεση ενός άντρα στην Ιταλία της δεκαετίας του '30, που περνά τη ζωή του προσπαθώντας να ζήσει όσο πιο συμβατικά μπορεί, για να ξεχάσει μια παιδική σεξουαλική εμπειρία με έναν ενήλικα. Κρύβει την ομοφυλοφιλία του και προσφέρεται να παίξει το ρόλο του κατασκόπου για τους φασίστες. Στον καλύτερο ίσως ρόλο της καριέρας του ο Ζαν Λουί Ντρεντινιάν μας αφήνει άφωνους με την ερμηνεία του.

Το Παρίσι μπορεί να περιμένει - Paris can wait

Με τη Ντάιαν Λέιν στα καλύτερά της, η Έλενορ Κόπολα, που έχει στο ενεργητικό της ένα βραβευμένο με Emmy ντοκιμαντέρ πάνω στα γυρίσματα της ταινίας «Αποκάλυψη τώρα» του συζύγου της, έχει καταφέρει να μας δώσει μία ρομαντική ταινία δρόμου «τουριστικού περιεχομένου», αφού δείχνει τοποθεσίες και σημεία της Γαλλικής ενδοχώρας, που σπανίως βλέπουμε σε άλλες ταινίες, ενώ δεν απουσιάζουν και οι εξηγήσεις πάνω σε όσα βλέπουμε.

Κανείς δεν μπορεί να μας σώσει - Que Dios nos perdone

Μια απλή ιστορία του στυλ «who done it», έχει γίνει στα χέρια του ισπανού σκηνοθέτη Ροντρίγκο Σορογκόγιεν, ένα ατμοσφαιρικό και σφιχτοδεμένο θρίλερ μυστηρίου και αγωνίας με ολοκληρωμένους χαρακτήρες 

Και ο Θεός να βάλει το χέρι του! – Sole a catinelle

Αφού πέτυχε εισπρακτικά η ταινία «Quo vado?» (παραγωγής 2016, που εδώ προβλήθηκε με το θεάρεστο τίτλο «Πού πάω Θεέ μου;») με τον κωμικό Κέκο Τζαλόνε, ανακαλύφθηκε η προηγούμενη ταινία του Τζενάρο Νουνζιάντε «Sole a catinelle» (παραγωγής 2013), που εδώ προβάλλεται πάλι με θεάρεστο τίτλο.

Μίμης ο σιδεράς - Mimì metallurgico ferito nell'onore

Μία ταινία πάνω στα καυτά θέματα της εποχής της (μη ξεχνάμε ότι έχει γυριστεί το 1972), όπως η οικονομία, η πολιτική, η σεξουαλική επανάσταση, ο φεμινισμός. Πρόκειται για μια εξαιρετική κωμωδία, αλλά παράλληλα και ένα από τα πιο πολιτικά έργα της Βερτμίλερ, καθώς απεικονίζει γλαφυρά τον τρόπο με τον οποίο ο βιομηχανοποιημένος Βορράς της Ιταλίας αξιοποιεί και εκμεταλλεύεται το ανθρώπινο δυναμικό του Νότου. Ταυτόχρονα είναι και μια συγκινητική ιστορία πάθους και αγάπης, με τον Τζιανκάρλο Τζιανίνι και την Μαριαντζέλα Μελάτο στις καλύτερες στιγμές τους. 

Το δέντρο που πληγώναμε

Η ταινία αυτή του Δήμου Αβδελιώδη είναι μια από τις σπουδαιότερες και πλέον ποιητικές, αθώες και τρυφερές ελληνικές ιστορίες ενηλικίωσης. Παράλληλα, είναι ένας εγκάρδιος φόρος τιμής στην ιδιαίτερη πατρίδα του σκηνοθέτη, τη Χίο με τα μοναδικά μαστιχόδεντρα που εδώ τιμούνται δεόντως, δίνοντας και τον τίτλο της ταινίας, αφού τα δέντρα «πληγώνονται» ώστε να εκκρίνουν τη μοναδική στον κόσμο μαστίχα. 

Perfetti Sconosciuti

Η ταινία χαρακτηρίζεται ως Κωμωδία. Σιγά. Αυτό δεν ήταν κωμωδία, ήταν τραγωδία. Εκτός και αν εσύ γελάς όταν ο διπλανός σου, διαβάζει ένα μήνυμα στο κινητό σου, που θα ήθελες να μείνει κρυφό. Μη λέμε σαχλαμάρες τώρα. 

Το σενάριο έξυπνο, όσο έξυπνη μπορεί να είναι η επίπλαστη πραγματικότητα του καθενός από εμάς, που όλο και κάτι κρύβουμε από τους διπλανούς μας. Τελικά έχουμε μια ιλαροτραγωδία χαρακτήρων, με εξαιρετικό μοντάζ, πυκνή σκηνοθεσία και πολύ καλές ερμηνείες, που αναδεικνύει τις βαθύτερες πτυχές στις σχέσεις των ανθρώπων και βγάζει στη φόρα τα μυστικά, που οι περισσότεροι ξέρουν να κρύβουν καλά. Αλλά, «έστιν δίκης οφθαλμός»… 

Σταρ Τρεκ και Τσίπρας

Σε κάποιο σημείο του βιβλίου «Adults in the room» του Γιάνη Βαρουφάκη, για το οποίο πολύς λόγος γίνεται τελευταία, ο συγγραφέας απογοητευμένος πλέον από τον πρωθυπουργό συγκρίνει τον Αλέξη Τσίπρα με έναν ήρωα της σειράς επιστημονικής φαντασίας Star Trek. 

Γράφει ότι ο Τσίπρας του θυμίζει «τον Άναν 7, τον αρχηγό των Εμινάρ, ο οποίος απαιτούσε από τον λαό του να μπαίνει οικειοθελώς στους θαλάμους αποσύνθεσης, διότι αυτό είχε συμφωνήσει ο ίδιος με τους εχθρούς» (πηγή: www.cnn.gr/news).

Διαβάζοντας αυτό, θυμήθηκα αυτό που είχα επισημάνει σε μια σειρά

Η νύχτα του Σάουιν

Η Φραντζέσκα Μάνγγελ γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Από το 1997 έως το 2000 σπούδασε Εφαρμοσμένες Τέχνες στην Αγγλία. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της, ήρθε σε επαφή με τον κέλτικο πολιτισμό, ο οποίος και την ενέπνευσε για τη συγγραφή της Νύχτας του Σάουιν. 

«Η Νύχτα του Σάουιν» είναι το πρώτο της μυθιστόρημα, κυκλοφόρησε το Μάιο του 2017 από τις εκδόσεις Bell και το διάβασα πρόσφατα, ανάμεσα σε δύο βιβλία του Στίβεν Κινγκ (εκδ. Κλειδάριθμος), το «Η σκούπα και το σύστημα» του Ντέιβιντ Φόστερ Γουάλας (εκδ. Κριτική) και μετά το Metropolis της Thea Von Harbou (εκδ. Αλεξάνδρεια), αλλά και την «Πτώση» του Μάικλ Κόνελι (εκδ. Bell). Αλλά αυτά τα ξέρεις ήδη…

Η Γκουέντι και το κουτί

Χθες στην παραλία διάβασα και το δεύτερο βιβλίο του Στίβεν Κινγκ το «Η Γκουέντι και το κουτί» (152 σελίδες, μετάφραση: Γωγώ Αρβανίτη), που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Αυτή τη φορά, ο Κινγκ δεν το έχει γράψει μόνος του, αλλά παρέα με τον Ρίτσαρντ Τσίζμαρ, έργα του οποίου, όπως διάβασα, έχουν δημοσιευτεί σε πολλά περιοδικά, όπως το Ellery Queen’s Mystery Magazine, αλλά και σε πλήθος εκδόσεων της σειράς The Year’s 25 Finest Crime and Mystery Series. Αναφέρεται δε, ότι ο Τσίζμαρ έχει τιμηθεί δύο φορές με το βραβείο World Fantasy, τέσσερις φορές με το International Horror Guild Award, καθώς και με το βραβείο της HWA.