Υπόθεση: Ο Μπιλ Μάρεϊ (Lost in Translation, The Grand Budapest Hotel) είναι ένας παράξενος, φιλήδονος, αποτυχημένος βετεράνος πολέμου που μισεί τους πάντες – ακόμη και τον ίδιο του τον εαυτό. Η εμμονή του με τον τζόγο, το αλκοόλ και τα περίεργα πλάσματα της νύχτας, τον οδήγησαν θριαμβευτικά στον πάτο της ζωής και για να καταφέρει πλέον να συνεχίσει να επιβιώνει στην αποτυχημένη και αξιολύπητη καθημερινότητά του, θα αναλάβει να φροντίζει, επί πληρωμή, το 12άχρονο μελαγχολικό αγόρι της διπλανής πόρτας, τον μοναχογιό της φρεσκοχωρισμένης Μελίσα Μακάρθι (Bridesmaids).
Κριτική: Το θέμα του περιθωριακού, εσωστρεφή, ιδιότροπου, αθυρόστομου τύπου που δεν μιλάει σε άνθρωπο και στην εξέλιξη αποδεικνύεται ότι είναι «ψυχούλα», το έχουμε δει σε αρκετές αμερικανικές εκδόσεις, άλλες αδιάφορες και άλλες συγκινητικές. Από αποσυρμένους ήρωες του Βιετνάμ με εμμονές εναντίον των εγχρώμων μέχρι τυφλούς παρασημοφορημένους αξιωματικούς και από φτωχούς με πλούσια καρδιά, μέχρι πάμπλουτους τυφλούς που νοικιάζουν αυτοκίνητα και τα οδηγούν με άγριες ταχύτητες σε δρόμους των ΗΠΑ.
.jpg)







