Ο Τσακ Νόρις, μία από τις πιο εμβληματικές φυσιογνωμίες των ταινιών δράσης (macho man), που επιπλέον απόκτησε διαστάσεις θρύλου μέσα από τα αμέτρητα ανέκδοτα που δημιουργήθηκαν γι’ αυτόν (Chuck Norris facts) και τα οποία εξυμνούσαν την υποτιθέμενη υπερφυσική του δύναμη, δεν βρίσκεται πια ανάμεσά μας. Απεβίωσε στις 20 Μαρτίου 2026, σε ηλικία 86 ετών.
Ο Τσακ είχε γεννηθεί ως Κάρλος Ρέι Νόρις στις 10 Μαρτίου 1940 στο Ράιαν της Οκλαχόμα. Κατατάχθηκε στην Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ το 1958 και υπηρέτησε στη Νότια Κορέα. Εκεί ξεκίνησε την εκπαίδευσή του στις πολεμικές τέχνες (με βασική την Tang Soo Do) και απέκτησε το παρατσούκλι Τσακ. Μετά την επιστροφή του στις ΗΠΑ, άνοιξε σχολή καράτε και αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής καράτε μεσαίων βαρών το 1968, τίτλο που διατήρησε για έξι συνεχή έτη.
Απόκτησε φήμη αρχικά ως μαθητής και αντίπαλος του Μπρους Λι στην ταινία «Ο Κίτρινος Πράκτωρ εναντίον της Μαφίας» (Way of the Dragon, 1972), όπου η μεταξύ τους μονομαχία στο Κολοσσαίο της Ρώμης θεωρείται εμβληματική και στη συνέχεια έγινε σύμβολο των ταινιών δράσης (action movies) της δεκαετίας του ’80, ενσαρκώνοντας σκληρούς, λιγομίλητους ήρωες, ενώ αργότερα γνώρισε τεράστια τηλεοπτική επιτυχία με τη σειρά «Walker, Texas Ranger», όπου υποδυόταν τον Γουόκερ, ένα δίκαιο, ηθικό σερίφη. Σειρά, η οποία συνδύαζε δράση με ηθικές αξίες και τον καθιέρωσε ως οικογενειακό λαϊκό σύμβολο.
Στην ιδιωτική του ζωή, ήταν γνωστός για τις συντηρητικές πολιτικές του απόψεις και την ισχυρή χριστιανική του πίστη, ενώ ήταν ιδρυτής του οργανισμού Kickstart Kids, ο οποίος χρησιμοποιεί τις πολεμικές τέχνες για να βοηθήσει μαθητές να αποκτήσουν αυτοπειθαρχία και αυτοεκτίμηση.
Γνωστότερες ταινίες του ήταν οι: Way of the Dragon (1972), Breaker! Breaker! (1977), The Octagon (1980), Lone Wolf McQuade (1983), Missing in Action (1984), Invasion U.S.A. (1985) και Delta Force (1986).
Από τα ανέκδοτα που διαφήμιζαν τη δύναμή του, θα μου μείνει αξέχαστη η «είδηση»: «Τον Τσακ Νόρις τον δάγκωσε -κατά τα γυρίσματα ταινίας- μια δηλητηριώδης κόμπρα και μετά από πέντε οδυνηρά αγωνιώδεις ημέρες… πέθανε η κόμπρα»