Η ενδέκατη μεγάλου μήκους ταινία του Βασίλη Μαζωμένου είναι μια αλληγορία για την ζωή, τον θάνατο, τη μετανάστευση και την ταυτότητα.
Για μια στιγμή, μου φάνηκε ότι έβλεπα «Αγγελόπουλο»: λίγοι ως καθόλου διάλογοι, πλάνα παρατεταμένα, τοπικοί ήχοι με κλαρίνο και νταούλια, μελαγχολική φωτογραφία, υγρασία και ατελείωτη φύση. Ο Μαζωμένος όμως δεν προσπαθεί να κάνει Ιστορία. Με τους χαρακτήρες και το story του, δημιουργεί μια αλληγορία κύκλου ζωής με φόντο ένα χωριό της Ηπείρου: ο Λάζαρος σκοτώνεται κατά λάθος πάνω στο κυνήγι, μοιρολόγια. Την ίδια ώρα γεννιέται το παιδί του, χαρές και πανηγύρια. Μεγαλώνει, βαφτίζεται παίρνοντας το όνομα του πατέρα του και παντρεύεται, άλλα πανηγύρια εδώ. Ύστερα, παίρνει των ομματιών του με φίλους και -ας όψεται η καταραμένη φτώχεια- ξενιτεύεται για καλύτερη τύχη. Κάπου πάει να γίνει μοιρολόι και γι’ αυτό, επειδή απομακρύνεται από «τις ρίζες του», αλλά βλέπουμε ότι ο Λάζαρος και η παρέα του «πιάνουν άσφαλτο» για τη μεγάλη πόλη, για μια καλύτερη τύχη.
Τελικά, όχι. Ο Μαζωμένος δεν κάνει «αγγελοπουλική» ιστορία, αλλά μας δείχνει μια ζωή στην επαρχία άχρονη και απολιτική, που κάνει κύκλους. Και για μένα, ευτυχώς που η ταινία του, έχει μικρή διάρκεια και όχι τα τρίωρα του Αγγελόπουλου.
Συνολικά, έχουμε μια ταινία με εξαιρετική ατμόσφαιρα, όχι μόνο χάρη στο θέμα της, που προσεγγίζεται ποιητικά και με λυρισμό από τον Βασίλη Μαζωμένο, αλλά είναι και άρτια εικαστικά χάρη στη φωτογραφία του Στέλιου Πίσσα, που αναδεικνύει χαρακτήρες και τη φύση της Ηπείρου.
INFO
Είδος: Δράμα, Κοινωνικό, 80΄
Χώρα: Ελλάδα, 2025
Σκηνοθεσία: Βασίλης Μαζωμένος
Παίζουν: Αλέξανδρος Νταβρής, Ελένη Κορδά, Βασίλης Σιάφης, Κατερίνα Τζημούλα, Γιολάντα Καπέρδα
Διανομή: Horme Pictures