Ο Μαύρος Πύργος - The Dark Tower

Υπάρχουν βιβλία του Στίβεν Κινγκ, που τα διαβάζεις και λες «αυτό είναι γραμμένο έτσι ώστε να μπορεί να γίνει ταινία ή σήριαλ» και άλλα που όταν τα διαβάζεις απολαμβάνεις τη γραφή του, με τη φαντασία σου πλάθεις τον κόσμο του και όταν βλέπεις την ταινία, απογοητεύεσαι επειδή άλλα περίμενες να δεις. 

Το στέμμα των Ινδιών - Viceroy’s House

Πλούσια και άρτια παραγωγή (έχει χρησιμοποιηθεί το πραγματικό ανάκτορο του αντιβασιλέα, που σήμερα είναι προεδρικό μέγαρο) με θέμα τα γεγονότα που οδήγησαν στη διχοτόμηση της Ινδίας σε δύο κράτη (Ινδία και Πακιστάν) το 1947, μετά την αποχώρηση των Άγγλων από τη χώρα. Ένα γεγονός που κανονικά έπρεπε να χαροποιήσει το διηρημένο λαό της Ινδίας, αλλά κατάφερε, με τη διαδικασία που ακολουθήθηκε, να προκαλέσει φοβερό πόνο σε πολλούς ινδουιστές, μουσουλμάνους και Σιχ.

M. Λαντάου, Z. Μορό και Σ. Σέπαρντ

Πολλοί θάνατοι κινηματογραφικών αστέρων συνέπεσαν στο τέλος του Ιουλίου, για να μας θυμίσουν μια ανυπέρβλητη γενιά της βιομηχανίας του θεάματος, ενός εκπληκτικού αιώνα. Ταλαντούχοι άνθρωποι που αξίζει να τους θυμηθούμε.

Πρώτος, πέθανε ο Μάρτιν Λαντάου, που είχε γεννηθεί στο Μπρούκλιν το 1928. Νικητής της Χρυσής Σφαίρας του 1968, ο Λαντάου είχε προταθεί τρεις φορές για Όσκαρ και η πρώτη του σημαντική δουλειά ήταν στη «Σκιά των Τεσσάρων Γιγάντων»  του Άλφρεντ Χίτσκοκ, ενώ εμφανίστηκε και στην υπερπαραγωγή «Κλεοπάτρα» προτού αφοσιωθεί στην τηλεοπτική του καριέρα στις «Επικίνδυνες αποστολές» και «Στη Ζώνη του Λυκόφωτος». Συμμαθητής του Στιβ Μακ Κουίν στην σχολή του Λι Στρασμπεργκ ο Μάρτιν Λαντάου δίδαξε στη συνέχεια συναδέλφους του, όπως οι Τζακ Νίκολσον και Αντζέλικα Χιούστον στο Actor's Studio.

Μετά από λίγες μέρες, σχεδόν ταυτόχρονα μάθαμε ότι πέθαναν η Ζαν Μορό και ο Σαμ Σέπαρντ.

Οι Τέσσερις Δίκαιοι

Ο Έντγκαρ Ουάλας (1875 – 1932) ο αποκληθείς και «ο Βασιλιάς των Θρίλερ», υπήρξε ο δημοφιλέστερος συγγραφέας, μετά τον Ντίκενς, στην Αγγλία του μεσοπολέμου. Είχε ξεκινήσει κάνοντας διάφορες δουλειές, μέχρι τα 20 του που κατατάχθηκε στον βρετανικό στρατό. Υπηρέτησε, στη Νότια Αφρική και όταν ξέσπασε ο πόλεμος των Μπόερς παραιτήθηκε και εργάστηκε ως πολεμικός ανταποκριτής, αρχικά για το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters και κατόπιν για την εφημερίδα Daily Mail. Το 1904, καλύπτοντας τον πόλεμο Ρωσίας - Ιαπωνίας, ήρθε σε επαφή με τον κόσμο των μυστικών πρακτόρων και του γεννήθηκε η ιδέα για το βιβλίο του «Οι Τέσσερις Δίκαιοι», το οποίο εκδόθηκε τον επόμενο χρόνο και τον έκανε διάσημο. 

Το μόνο αγόρι στη Νέα Υόρκη – The only living boy in New York

Εάν μπορούσαμε να δεχθούμε ότι ο Γούντι Άλεν έχει δημιουργήσει μια σχολή με το σκηνοθετικό ύφος του, τα σενάρια, τον τρόπο που περιγράφει τους χαρακτήρες και απεικονίζει το φυσικό περιβάλλον της Νέας Υόρκης, τότε αυτή η ταινία έχει χαρακτηριστικά Γούντι Άλεν, αλλά φέρνει στο πιο γλυκό και στο πιο τρυφερό.

Έρωτας μετ’ εμποδίων - The big sick

Τρυφερή ταινία βασισμένη σε πραγματική ιστορία, με φόντο τις σχέσεις ανθρώπων που έχουν διαφορετικές κουλτούρες. Στην προκειμένη περίπτωση τη σχέση του Πακιστανού μουσουλμάνου και κωμικού ηθοποιού Κουμαΐλ Νατζανί με την αμερικανίδα Έμιλυ Γκόρντον, που γνωρίζονται κατά τη διάρκεια ενός one-man show και ερωτεύονται, ενώ οι γονείς του Κουμαΐλ, προσπαθούν να τον παντρέψουν με προξενιό.

Η δικιά μας οικογένεια - Belles familles

Μετά από μια μεγάλη απουσία, ο Ζαν Πολ Ραπενό (η τελευταία ταινία του ήταν ο Σιρανό Ντε Μπερζεράκ με τον Ζεράρ Ντεπαρντιέ το 1990) επιστρέφει με τη «Δικιά μας οικογένεια» και πρωταγωνιστή τον Ματιέ Αμαλρίκ. 

Μια άνιση ταινία, στην οποία προσπαθεί να επικεντρωθεί στις οικογενειακές σχέσεις μιας μεγαλοαστικής οικογένειας με επιρροή, σε ένα προάστιο των Παρισίων. Αφορμή στέκεται η πώληση του πατρικού πύργου της οικογενείας, μετά το θάνατο του πατέρα, ο οποίος θα πρέπει να ήταν άνθρωπος με πολλές κατακτήσεις στη διάρκεια της ζωής του.

Το παζάρι των κακών ονείρων

Είκοσι διηγήματα του Στίβεν Κινγκ σε ένα τόμο μεγάλου μεγέθους των 700 σελίδων (εκδόσεις Κλειδάριθμος) δεν είναι και μικρό πράγμα για τους φίλους του Κινγκ! 

Το τελείωσα πριν λίγες μέρες και αυτό που μπορώ να γράψω, είναι ότι ο Κινγκ –όπως πάντα- σε μαγεύει με την αφήγηση, σε μαγνητίζει και μόνο με την ιδέα ότι είναι «συγγραφέας του τρόμου» (που δεν είναι, πολλές φορές). Τον διαβάζεις και είσαι πάντα «στην αναμονή», είσαι πάντα έτοιμος να αντιμετωπίσεις το απροσδόκητο (αν είναι δυνατόν). Διαβάζεις και τρέμει το φυλλοκάρδι σου, για το τι πρόκειται να συμβεί παρακάτω και τελικά διαπιστώνεις ότι «δεν τρέχει και τίποτα». Και εκεί που λες «ο άνθρωπος είναι τεχνίτης της αφήγησης», ξαφνικά σου ρίχνει το στοιχείο του τρόμου και λες «πάλι μου την έφερε».

Διαστρικός πόλεμος

Διαβάζοντας το μυθιστόρημα «Διαστρικός πόλεμος», που είναι και το πρώτο του John Scalzi (εκδόσεις Anubis, 2017, μετάφραση Θωμά Μαστακούρη) δεν κάθισα να το συγκρίνω με κάποιες νουβέλες του Heinlein που έχω στη συλλογή μου, επειδή αυτό μου σύστησε μέσω του οπισθόφυλλου το Publishers Weekly. Όχι. Το διάβασα, όπως διάβασα πριν λίγο καιρό το βιβλίο κάποιου φίλου που ήθελε τη γνώμη μου πάνω στο πρώτο του μυθιστόρημα, ο οποίος ευτυχώς γνωρίζει ότι είμαι φανατικός αναγνώστης και όχι βιβλιοκριτικός.

Ε, λοιπόν, ο Διαστρικός Πόλεμος είναι μια εξαιρετικά διασκεδαστική περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας, που υπάγεται -πέραν των αλληγοριών που κρύβει όπως όλα αυτά τα μυθιστορήματα-, στην υποκατηγορία που αποκαλείται «στρατιωτική επιστημονική φαντασία». 

Το λιμάνι της αγωνίας – On the waterfront

Η τρίτη και κλασική πλέον, ταινία για το δίδυμο Ηλία Καζάν και Μάρλον Μπράντο, η οποία υπήρξε ένας διαχρονικός θρίαμβος, που βραβεύτηκε με οκτώ Όσκαρ. 

INFO

Προβάλλεται από 27/7/17

Είδος: Αστυνομική / Δράμα (1954)

Σκηνοθεσία: Ελία Καζάν

Ηθοποιοί: Μάρλον Μπράντο, Έβα Μαρί Σέιντ, Καρλ Μάλντεν, Ροντ Στάιγκερ, Λι Κομπ

Σύνοψη: Ένας πρώην πυγμάχος, φορτοεκφορτωτής στο λιμάνι της Νέας Υόρκης, κάνει διάφορα θελήματα για λογαριασμό των επικεφαλής των συνδικάτων. Όταν συνειδητοποιεί ότι ο συνδικαλιστικός του φορέας έχει αλωθεί από το οργανωμένο έγκλημα και εκμεταλλεύεται τους λιμενεργάτες, αποφασίζει να εμφανιστεί στην αρμόδια κρατική επιτροπή και να πει την αλήθεια (Διανομή: Neo Films)

Η Αλίκη στις πόλεις - Alice in the cities

Αποτελεί την πρώτη ταινία του Βέντερς, η οποία γυρίστηκε εν μέρει στην Αμερική, καθώς και η πρώτη στην οποία πρωταγωνιστεί το alter ego του, Φίλιπ Βίντερ. 

Τυπικά, η Αλίκη στις Πόλεις είναι η τέταρτη ταινία του Βέντερς, αλλά ο ίδιος αναφέρεται συχνά σε αυτήν ως «η πρώτη του», καθώς κατά τη διάρκεια της, ανακάλυψε το είδος του road movie. Αργότερα θα αποτελέσει το πρώτο μέρος της τριλογίας του “ταινιών δρόμου”, μαζί με το Wrong Move και το Kings of the Road .