Όσο είμαστε νέοι - While we’re young

Υπόθεση: Ο Μπεν Στίλερ και η Ναόμι Γουότς είναι ο Τζος και η Κορνήλια Σρέμπνικ, ένα παντρεμένο μεσήλικο ζευγάρι. Προσπάθησαν να ξεκινήσουν οικογένεια αλλά δε μπόρεσαν κι αποφάσισαν ότι θα ζήσουν μ’ αυτό. Καθώς ο Τζος δουλεύει στο νέο του ντοκιμαντέρ όμως, είναι προφανές ότι έχει χτυπήσει τοίχο κι ότι κάτι λείπει από τη ζωή τους. Ο Τζέιμι και η Ντάρμπι από την άλλη, είναι ένα νεαρό, αυθόρμητο ζευγάρι, έτοιμοι και οι δύο ανά πάσα στιγμή να τα παρατήσουν όλα για να ακολουθήσουν ότι τους παθιάζει. Για το Τζος, είναι σα να έχει ανοίξει ένα παράθυρο στα νιάτα του- ή στα νιάτα που θα ήθελε να έχει. Σύντομα οι ανήσυχοι σαραντάρηδες, θα κάνουν στην άκρη τους φίλους τους της ίδιας ηλικίας- μεταξύ των οποίων και ο Beastie Boy Άνταμ Χόροβιτζ- για να ακολουθήσουν τα βήματα των ανέμελων νεαρών. “Πριν γνωριστούμε» παραδέχεται ο Τζος στο Τζέιμι, «τα μοναδικά δύο αισθήματα που είχα μέχρι τώρα ήταν σκεπτικισμός και περιφρόνηση».

Εξολοθρευτής: Γένεsys - Terminator: Genisys

Υπόθεση: 2032. Ο John Connor, ηγέτης της αντίστασης συνεχίζει τον πόλεμο ενάντια στις μηχανές. Στην επίθεση του Λος Άντζελες, οι φόβοι του για το άγνωστο μέλλον αρχίζουν να αναδύονται όταν οι κατάσκοποι της TECOM αποκαλύπτουν μια νέα ίντριγκα από τη SkyNet κατά την οποία θα του επιτεθούν και από τα δύο μέτωπα. Το παρελθόν και το μέλλον, θα αλλάξουν τελικά τον πόλεμο για πάντα.

Κριτική: Όπως λέει και ένας φίλος μου, τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας που ασχολούνται με ταξίδια στο χρόνο είναι δύσκολο να τις αντιμετωπίσεις με ορθολογικά κριτήρια. Πολύ περισσότερο, όταν κάποιος πάει πίσω στο χρόνο για να σκοτώσει κάποια, που όμως έχει ήδη γεννήσει ένα παιδί που είναι ήδη μεγάλος άντρας. Για να μη σας σπαζοκεφαλιάζω: Επαυξάνω την άποψη του φίλου μου, διατυπώνοντας τη θεωρία πως επειδή η επιστήμη έχει απορρίψει κάθε ιδέα ταξιδιού στο χρόνο, τις ταινίες αυτού του είδους –προσωπικά- δεν τις αποκαλώ «επιστημονικής φαντασίας», αλλά σκέτα «φαντασίας». Παραμύθια. Χωρίς προοπτική και όραμα. Έτσι. Για να μην υπάρχουν περιθώρια ηθικοπλαστικών κηρυγμάτων.

Οικογένεια Μπελιέ - La Famille Bélier

Υπόθεση: Όλοι στην οικογένεια της Πολά είναι κωφοί εκτός από εκείνη. Όχι ότι αυτό είναι πρόβλημα: πέρα από τις πάμπολλες υποχρεώσεις τους στην οικογενειακή φάρμα, ο πατέρας της αποφασίζει να βάλει υποψηφιότητα για δήμαρχος, η μητέρα της τον υποστηρίζει όσο μπορεί και ο 14χρονος αδερφός της είναι ερωτευμένος με την καλύτερή της φίλη! Το μεγαλύτερο πρόβλημά της Πολά είναι η φοβερά πολυάσχολη καθημερινότητά της, αφού βοηθά την οικογένειά της στη φάρμα τους, είναι ο συνδετικός τους κρίκος με τον υπόλοιπο κόσμο, ενώ γίνεται μέλος της σχολικής χορωδίας. Σύντομα έχει την ευκαιρία να εντυπωσιάσει τους πάντες με την υπέροχη φωνή της και ο καθηγητής της αποφασίζει να την προετοιμάσει για έναν διαγωνισμό τραγουδιού, που μπορεί να της εξασφαλίσει την είσοδο σε μια σπουδαία μουσική σχολή στο Παρίσι. Πώς, όμως, θα ακολουθήσει ένα όνειρο που δεν μπορεί να καταλάβει η οικογένειά της; Και πώς θα μπορέσει να τους αποχωριστεί;

Μποντ εναντίον Μαιγκρέ

Πριν λίγο καιρό οι εκδόσεις ΑΓΡΑ, μου έστειλαν ένα μικρό βιβλιαράκι της σειράς «Ο άτακτος λαγός» (μια σειρά με διαλεχτά μικρά κείμενα προς τέρψη και ικανοποίηση των φίλων και βιβλιόφιλων αναγνωστών των εκδόσεων Άγρα), το οποίο έχει τίτλο «Μποντ εναντίον Μαιγκρέ – Μια συζήτηση».

Το είχα ζητήσει (και ευχαριστώ που μου το έστειλαν), επειδή υπάρχει αναφορά στον Μποντ και -όπως όλοι οι αναγνώστες μου γνωρίζουν- είμαι φανατικός αναγνώστης και θεατής των περιπετειών Μποντ. Πρέπει δε να αναφέρω, πριν απ’ οτιδήποτε άλλο, ότι η σειρά «Ο άτακτος λαγός» περιλαμβάνει τίτλους, ανάμεσα στους οποίους πολλοί θα ανακαλύψουν «μικρά διαμάντια». Τι είναι λοιπόν το «Μποντ εναντίον Μαιγκρέ»;

Το μικρό νησί

Υπόθεση: Ισπανικός Νότος, 1980. Η χώρα πασχίζει ακόμα να επουλώσει τις πληγές της από τις αγριότητες της περιόδου της δικτατορίας του Φράνκο. Μια σειρά από βάναυσες δολοφονίες έφηβων κοριτσιών σε μια απομονωμένη πόλη φέρνει κοντά δύο παντελώς ανόμοιους χαρακτήρες, δύο ντετέκτιβ του τμήματος ανθρωποκτονιών που στέλνονται από τη Μαδρίτη για να ξεδιαλύνουν την υπόθεση. Στοιχειωμένοι και οι ίδιοι από το παρελθόν τους στη σκιά του απολυταρχικού καθεστώτος, ο Χουάν και ο Πέδρο θα πρέπει να παραμερίσουν τις διαφωνίες και τις βαθιές ιδεολογικές διαφορές τους προκειμένου να βρουν τον δολοφόνο που για χρόνια τρομοκρατεί την περιοχή. Η έρευνά τους θα τους οδηγήσει σε επικίνδυνα μονοπάτια, καθώς ανασύρει στην επιφάνεια τα σκοτεινά μυστικά της μικρής κοινότητας.

Κριτική: Με φόντο τους δυσοίωνους βάλτους του Γουαδαλκιβίρ, ο Αλμπέρτο Ροντρίγκεζ καλύπτει με μαεστρία την απόσταση που χωρίζει την κλασική ταινία «Chinatown», από το σήριαλ «True Detective» (από το οποίο φαίνεται να είναι έντονα επηρεασμένη η ταινία)

Spy

Υπόθεση: Η Σούζαν Κούπερ (Μελίσα ΜακΚάρθι) είναι μία φιλήσυχη αναλύτρια της CIA, που κάνει κυρίως δουλειά γραφείου, και ταυτόχρονα ο αφανής ήρωας πίσω από τις πιο επικίνδυνες αποστολές. Όταν, όμως, ο συνεργάτης της (Τζουντ Λο) εξαφανίζεται και ένας ακόμη κορυφαίος πράκτορας (Τζέισον Στέιθαμ) βρίσκεται επίσης σε κίνδυνο, η Σούζαν δηλώνει εθελοντικά συμμετοχή σε μια κρίσιμη μυστική αποστολή. Τώρα, ως μυστική πράκτορας πλέον, θα χρειαστεί να εισχωρήσει στον κόσμο μίας θανάσιμης εμπόρου όπλων έτσι ώστε να αποτρέψει μια επικείμενη παγκόσμια καταστροφή… Θα τα καταφέρει;

Κριτική: Αρκετά καλή σάτιρα των ταινιών είδους Τζέιμς Μποντ με πολλές σεναριακές, οπτικές και μουσικές αναφορές στο είδος, γυρισμένη σε διάφορες πρωτεύουσες της Ευρώπης και με διασκεδαστικές ερμηνείες.

Καθηγητής με το ζόρι – The rewrite

Υπόθεση: Μια φορά κι έναν καιρό, ο σεναριογράφος Κιθ Μάικλς τα είχε όλα- μία Χρυσή Σφαίρα, μια τεράστια επιτυχία με την υπογραφή του κι ανεξάντλητα αποθέματα Βρετανικού χιούμορ και γοητείας. Αυτό ήταν δεκαπέντε χρόνια πριν: τώρα είναι χωρισμένος, πλησιάζει τα πενήντα, δεν έχει γράψει τίποτα καλό εδώ και χρόνια κι έχει χρεοκοπήσει. Ευτυχώς ο ατζέντης του, του βρήκε κάτι- δυστυχώς, είναι αρκετά μακρυά από το Χόλιγουντ. Ένα πανεπιστήμιο στη Νέα Υόρκη ψάχνει καθηγητές σεναρίου, και με άδειες πια τις τσέπες του, ο Κιθ δε μπορεί να αρνηθεί. Εκεί ανακαλύπτει όμως ότι το άστρο του δεν έχει ξεφτίσει τελείως, κι αποφασισμένος να γράψει ένα νέο σενάριο, καταβάλει την ελάχιστη προσπάθεια για τη νέα του δουλειά. Η συμπεριφορά του θα αλλάξει όταν θα γνωρίσει τη Χόλι, μία μόνη μητέρα που κάνει δύο δουλειές για να πάρει το πτυχίο της. Θα τους ενώσει η ανάγκη για μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή. Η διδασκαλία τον έχει βοηθήσει να γίνει καλύτερος άνθρωπος και βρίσκεται ανάμεσα στην απόφαση να γίνει αυτός ο άνθρωπος ή να προσπαθήσει να γυρίσει στην παλιά λαμπερή του ζωή.

Κουστωδία – Entourage

Υπόθεση: Ο αστέρας του κινηματογράφου Βίνσεντ Τσέιζ (Γκρένιερ) μαζί με όλη την κουστωδία, τον Έρικ/I (Κόνολι), τον Τέρτλ (Φεράρα) και τον Τζόνι/Ντράμα (Ντίλον), επιστρέφουν, έχοντας πάντα στο πλάι τους τον ατζέντη του Βινς, Άρι Γκολντ (Πίβεν). Με την πάροδο του χρόνου, οι φιλοδοξίες και οι στόχοι έχουν εν μέρει αλλάξει, αλλά ο δεσμός που τους συνδέει παραμένει ισχυρός, καθώς κινούνται μέσα στον ιδιαίτερο και ενίοτε αδυσώπητο κόσμο του Hollywood.

Κριτική: Πάντα είναι γοητευτικό για τους φίλους του κινηματογράφου, να βλέπουν τα παρασκήνια του Χόλιγουντ, πόσο μάλλον όταν ανάμεσα στους πρωταγωνιστές της ταινίας παρελαύνουν γνωστοί ηθοποιοί σε cameo εμφανίσεις.

Θα αποκτήσουμε ποτέ ηγέτη;

Πριν δέκα χρόνια περίπου, το καλοκαίρι του 2005 είχα μιλήσει με τον καθηγητή του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Δημήτρη Μπουραντά με αφορμή το βιβλίο του «Ηγεσία: Ο δρόμος της διαρκούς επιτυχίας». Η συνέντευξη, είχε δημοσιευτεί στην Αμαρυσία στις 18 Ιουλίου 2005 με τίτλο: «Μάνατζερ έχουμε, ηγέτες δεν έχουμε».

Τελειώνοντας τη συνέντευξη (της οποίας το κύριο θέμα συζήτησης ήταν ότι στη χώρα μας, ενώ έχουμε πληθώρα από μάνατζερ, έχουμε ελάχιστους ηγέτες, γεγονός που δεν εξασφαλίζει την επιτυχία τόσο στις ιδιωτικές επιχειρήσεις, όσο και στους δημόσιους φορείς που χρειάζονται μια σοβαρή, στιβαρή και υπεύθυνη διοίκηση), δύο πράγματα, μου έμειναν στη μνήμη από αυτά που είχε πει τότε.

Το ένα, ήταν ότι στην Ελλάδα «ζούμε σε μια κατάσταση ευμάρειας και εφησυχασμού, καταναλώνοντας τα χρήματα των προηγούμενων γενεών, των επόμενων γενεών (δανεισμός) και αυτά που απολαμβάνουμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση».

Διακοπές στη Βενετία – Summertime

Υπόθεση: Η Τζέιν, μια μοναχική γυναίκα από το Οχάιο, φτάνει στη Βενετία για να κάνει τις διακοπές που χρόνια ονειρευόταν. Η Τζέιν αγαπά την ανεξαρτησία της, αλλά δε μπορεί παρά να ζηλεύει τα αμέτρητα ζευγάρια που συναντά γύρω της. Περιπλανιέται άσκοπα με μόνη της συντροφιά μία κάμερα. Συναντά τυχαία το Ρενάτο και μεταξύ τους γεννιέται ο έρωτας. Η Τζέιν είναι έτοιμη να υποκύψει στο φλερτ του Ρενάτο, όταν ανακαλύπτει ότι ο άνδρας αυτός είναι παντρεμένος.

Κριτική: Μια πραγματικά καλοκαιρινή ταινία, με πρωταγωνίστρια την ηθοποιό που ενσάρκωνε τη συντηρητική αμερικάνα με το αυστηρό ύφος, η οποία όταν χαμογελούσε ήταν θείο δώρο.

Πέθανε ο Σερ Κρίστοφερ Λι

Μια εμβληματική μορφή του κινηματογράφου, ο Βρετανός ηθοποιός Σερ Κρίστοφερ Λι, πέθανε πλήρης ημερών (σε ηλικία 93 ετών) «την Κυριακή 7 Ιουνίου», όπως ανακοινώθηκε χθες.

Ο Κρίστοφερ Λι ήταν ο ηθοποιός που έδωσε σάρκα και οστά στον κλασσικό ήρωα του Μπράαμ Στόουκερ, τον Κόμητα Δράκουλα - Βρικόλακα των Καρπαθίων. 

Ο Λι έκανε την πρώτη του εμφάνιση ως Κόμης Δράκουλα το 1958 στην ταινία με τίτλο «Τρόμος του Δράκουλα», της γνωστής για τις ταινίες τρόμου εταιρίας Hammer Films. Παραδόξως, δεν εμφανίστηκε στην ταινία «Οι κόρες του Δράκουλα» (1960), αλλά συνέχισε αμέσως μετά το ρόλο του, το 1965, στη συγκλονιστική ταινία «Δράκουλας: Ο Πρίγκιπας του Σκότους».