Διάσημη αμερικανικής παραγωγής ταινία του Μικελάντζελο Αντονιόνι με την οποία προσπαθεί να αποδώσει τι συμβαίνει στην Αμερική την ταραχώδη εκείνη εποχή του «κάνε έρωτα και όχι πόλεμο».
Η ιστορία αφορά ένα όχι απόλυτα πολιτικοποιημένο αγόρι (Μαρκ Φρεσέτ) και ένα απελευθερωμένο κορίτσι (Ντάρια Χάλπριν) που συναντιούνται στο χαμηλότερο σημείο της Κοιλάδας του Θανάτου το Ζαμπρίσκι Πόιντ και με την απελευθερωμένη συμπεριφορά τους προσπαθούν να πάνε ενάντια στο σύστημα, όπως λέγαμε τότε. Το σύστημα όμως απαντούσε με βία, ακόμα κι όταν οι φοιτήτριες τοποθετούσαν λουλούδια στις κάννες των όπλων της αστυνομίας ή της Εθνοφρουράς, η οποία ήταν πιο αποστασιοποιημένη και πυροβολούσε εν ψυχρώ όταν τα παιδιά των λουλουδιών επαναστατούσαν.
Πραγματικά, είναι πολύ περίεργη η αίσθηση να παρακολουθείς μια ταινία με πολιτικά μηνύματα κατά των ΗΠΑ από έναν διάσημο Ευρωπαίο σκηνοθέτη και μάλιστα την εποχή εκείνη, όταν στην Ελλάδα μάλιστα υπήρχε δικτατορία και δεν τα μαθαίναμε όλα.
Δεν θεωρώ την ταινία Ζαμπρίσκι Πόιντ από τις καλύτερες του Αντονιόνι παρόλο που μέσα στους σεναριογράφους περιλαμβάνεται και ο αγαπημένος μου Σαμ Σέπαρντ, μέγας γνώστης αμερικανικών ηθών και εθίμων ειδικά της ενδοχώρας και εξαιρετικός συγγραφέας, εκτός από ηθοποιός.
Δεν απόλαυσα ερμηνείες και το μόνο που μου άρεσε ήταν το αμερικανικό τοπίο όπως το απέδωσε φωτογραφικά ο Άλφιο Κοντίνι και φυσικά η μουσική των Πινκ Φλόιντ.
INFO
Είδος: Δράμα, 107΄
Χώρα: ΗΠΑ, 1970
Σκηνοθεσία: Μικελάντζελο Αντονιόνι
Παίζουν: Μαρκ Φρεσέτ, Ντάρια Χάλπριν, Ροντ Τέιλορ, Τζ. Ντ. Σπράντλιν, Πολ Φιξ
Διανομή: Ριβιέρα