Ο Νίκος Καλογερόπουλος, ένας από τους ξεχωριστούς ηθοποιούς του ελληνικού κινηματογράφου και ιδιαίτερα συμπαθής, έφυγε από τη ζωή χθες 9 Αυγούστου 2026, σε ηλικία 74 ετών.
Ο ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ποιητής και τραγουδοποιός άφησε το δικό του αποτύπωμα στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, μέσα από μια καλλιτεχνική πορεία που διήρκεσε πολλές δεκαετίες.
Ο Νίκος Καλογερόπουλος είχε γεννηθεί στα Φιλιατρά Μεσσηνίας την 1/8/1952 και σπούδασε στην Αθήνα, στη σχολή θεάτρου του Κωστή Μιχαηλίδη. Το πρώτο του θεατρικό έργο είχε τίτλο «Ο μπαμπούλας» και παρουσιάστηκε το 1976 στο θέατρο ΚΑΒΑ.
Στην τηλεόραση έκανε το ντεμπούτο του το 1975, στη μεταφορά του έργου του Νίκου Καζαντζάκη «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται». Ακολούθησαν συμμετοχές σε σειρές όπως «Ο φωτογράφος του χωριού» το 1977, «Οι παραστρατημένοι» και «Μεθυσμένη πολιτεία» το 1980, ενώ στη συνέχεια εμφανίστηκε και σε παραγωγές όπως «Χαίρε Τάσο Καρατάσο» το 1985, «Όλη η δόξα όλη η χάρη» και «Στο κάμπινγκ» το 1989, καθώς και στην «Ερασιτέχνης άνθρωπος» το 1999.
Τα πρώτα του βήματα στον κινηματογράφο έκανε συμμετέχοντας στην ταινία «Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι» (1980). Στη συνέχεια συνεργάστηκε με σημαντικούς σκηνοθέτες του ελληνικού κινηματογράφου, μεταξύ άλλων τους Νίκο Περάκη, Θόδωρο Μαραγκό, Κώστα Φέρρη και Νίκο Ζαπατίνα.
Το 1981 τιμήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για την ερμηνεία του στην ταινία «Μάθε παιδί μου γράμματα» ενώ το 1982 συμμετείχε στην ταινία «Άρπα Colla» και το 1983 ακολούθησε η συμμετοχή του στο «Ρεμπέτικο», όπου ξεχώρισε για την ερμηνεία του και τιμήθηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Το 1984 έπαιξε στην αξέχαστη και διαχρονική «Λούφα και παραλλαγή», ερμηνεύοντας τον φαντάρο Γιάννη Παπαδόπουλο, ρόλο που του χάρισε το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Κατά τη διάρκεια της κινηματογραφικής του πορείας συνεργάστηκε επίσης με σημαντικούς ηθοποιούς και δημιουργούς, τόσο ως ερμηνευτής όσο και αργότερα ως σκηνοθέτης.
Είχε ασχοληθεί επίσης, με την ποίηση και το τραγούδι, ενώ έγραψε θεατρικά έργα όπως το «Σατιρικό των Ελλήνων» και «Οι κυνικοί ξανάρχονται». Το 1981 κυκλοφόρησε η πρώτη ποιητική του συλλογή, με τίτλο «Θετή Ταυτότης», ενώ το 1991 ακολούθησε η δεύτερη, με τίτλο «Επιστρόφια». Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 κυκλοφόρησε και τον πρώτο του δίσκο, «Τα δέοντα», με μουσική και στίχους δικούς του.
Ακολούθησαν και άλλες κινηματογραφικές συμμετοχές, στον κινηματογράφο με την «Θηλυκή εταιρεία» το 1999 και στη συνέχεια με την ταινία «Ένας κι ένας» το 2000 για την οποία τιμήθηκε ξανά με το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ενώ το 2011 έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με την ταινία «Οι ιππείς της Πύλου» υπογράφοντας τη σκηνοθεσία, το σενάριο και τη μουσική, ενώ συμμετείχε και ως ηθοποιός. Την επόμενη χρονιά συμμετείχε στο ντοκιμαντέρ του Αντώνη Μποσκοΐτη «Κατερίνα Γώγου: Για την αποκατάσταση του μαύρου».
Ο Νίκος Καλογερόπουλος έζησε τα τελευταία χρόνια στην Κυπαρισσία, όπου είχε δημιουργήσει το «Τρενοτεχνείον», έναν χώρο πολιτισμού και καλλιτεχνικής έκφρασης. Έφυγε από κοντά μας αφήνοντας πίσω του μια πολυσχιδή καλλιτεχνική προσφορά.