Οδύσσεια / DJ βοσκός / Ο επιθεωρητής Μαιγκρέ και η ερωμένη του πρέσβυ / Μίκαελ (Επαν.)/ Το εξπρές του μεσονυκτίου (Επαν.) / Ας περιμένουν οι γυναίκες (Επαν.) / Οι αρμονίες Βερκμάιστερ (Επαν.) / Klute (Επαν.)
* * *
Οδύσσεια – Odyssey
Μια ιστορία για την απώλεια, την αγάπη και την αφοσίωση, για την εκδίκηση και τη συμφιλίωση που βασίζονται σε αρχέγονα και οικουμενικά ζητήματα.
Η Οδύσσεια του Νόλαν, απεικονίζει σε ΙΜΑΧ και με σκοτεινό, σκληρό και βίαιο τρόπο την πορεία ενός ανθρώπου που δοκιμάζεται, τιμωρείται από τη μοίρα και μεταμορφώνεται: χάνει συντρόφους, κάνει ολέθρια λάθη, παρασύρεται, αλλά όμως αντιστέκεται και συνεχίζει να πορεύεται, σε έναν κόσμο όπου η ευφυΐα και η πανουργία του αποδεικνύονται ισχυρότερες από τη φυσική του δύναμη. Η απώλεια, οι πειρασμοί, η εσωτερική αναζήτηση και η στιγμή της αναγνώρισης συμπληρώνουν τον πυρήνα της πασίγνωστης αυτής ιστορίας του Όμηρου.
Από τις ερμηνείες ξεχώρισα εκείνη της Αν Χάθαγουεϊ που υποδύεται την Πηνελόπη και ειδικά προς το φινάλε, όπου είναι σπαρακτική. Επίσης, μου άρεσε και ο Ματ Ντέιμον που ενσαρκώνει έναν πολυσύνθετο, πολυμήχανο και αντιφατικό Οδυσσέα, που τον χαρακτηρίζουν η βιαιότητα, η απουσία, η οικογένεια και η βαθιά επιθυμία να ξαναβρεί όσα έχασε. Είναι πείσμων και εκδικητικός στο έπακρο και τελικά πετυχαίνει. Οι Τομ Χόλαντ (Τηλέμαχος), ο Μπένι Σαφντί (Αγαμέμνων), η Ζεντάγια (Αθηνά) διεκπεραιώνουν κλασικούς ρόλους, ενώ έκπληξη αποτελούν ο Ρόμπερτ Πάτινσον (Αντίνοος) και η Σαρλίζ Θερόν (Καλυψώ). Η Λουπίτα Νιόνγκ’ο από την Κένυα, που υποδύεται την Κλυταιμνήστρα, αλλά και την αδελφή της, την Ωραία Ελένη, εμφανίζεται πολύ λίγο και θεωρώ ότι πραγματικά συμπεριελήφθη στο cast, ώστε να επιτευχθεί η ποσόστωση φύλλου για τη συμμετοχή της ταινίας στα Όσκαρ.
Δεν σχολιάζω χρώματα επιδερμίδων και φυλές, ή τις στολές Μπάτμαν και Σκοτεινού Ιππότη καθώς και την καθαρώς αμερικανική προφορά όλων των χαρακτήρων, για τα οποία διάβαζα στα post-production διαφημιστικά και advertorial κείμενα. Κινηματογράφο κάνουν και όχι ιστορική πραγματεία (ένας ήταν ο Μελ Γκίμπσον με την Αραμαϊκή γλώσσα στην ταινία του The Passion of Christ). Με προϋπολογισμό 250+ εκατ. δολαρίων και για μια επική παραγωγή, αυτά έχουν γι’ αυτούς ελάχιστη έως καθόλου σημασία.
(Θυμήθηκα τους Έλληνες αντιρρησίες της ταινίας «300» του Ζακ Σνάιντερ, που ήθελαν τους 300 Σπαρτιάτες του Λεωνίδα λιγότερο αιμοδιψείς, απέναντι στις εκατοντάδες χιλιάδες βάρβαρους Πέρσες. Τι περίμεναν; Να τους αντιμετωπίζουν δένοντας λουλούδια στα ακόντιά τους; Ελάτε τώρα…)
Συνολικά, έχουμε μια θεαματική αλλά σκοτεινή, βίαιη, σκληρή ταινία μεγάλης διάρκειας (3ωρη) που δεν μου άφησε τίποτα μετά τη λήξη της, εκτός ίσως από το θέμα ότι στο μέλλον θα την αποκαλούμε Οδύσσεια του Νόλαν για να την ξεχωρίζουμε από την Οδύσσεια του Ομήρου. Τα περί ΙΜΑΧ κλπ CGI που γράφτηκαν πριν την προβολή της, δεν κάνουν εντύπωση πλέον. Ξεχνάω ακόμα και τα γυρίσματα που έγιναν στην Ελλάδα. Θα μπορούσε να είχε γυριστεί οπουδήποτε αλλού με τόσα visual-FX. Περιμένω στην τηλεόραση να προβληθεί αυτές τις μέρες η «Οδύσσεια» του Μάριο Καμερίνι (1955) με τον Κερκ Ντάγκλας.
INFO
Είδος: Φαντασίας, Περιπέτεια, Χλαμύδα, 180΄
Χώρες: Ηνωμ. Βασίλειο, ΗΠΑ, 2026
Σκηνοθεσία: Κρίστοφερ Νόλαν
Παίζουν: Ματ Ντέιμον, Τομ Χόλαντ, Αν Χάθαγουεϊ, Ρόμπερτ Πάτινσον, Σαμάνθα Μόρτον, Λουπίτα Νιόνγκ’ο, Ζεντάγια, Σαρλίζ Θερόν
Διανομή: Tanweer
* * *
DJ βοσκός - DJ Ahmet
(Αναλυτική κριτική ΕΔΩ)
* * *
Ο επιθεωρητής Μαιγκρέ και η ερωμένη του πρέσβυ - Maigret et le mort amoureux
Μια αστυνομική ταινία για την εξερεύνηση της ανθρώπινης ευθραυστότητας, αποτελεί αυτή η διασκευή στη σύγχρονη εποχή ενός βιβλίου του Σιμενόν με τίτλο «Ο Μαιγκρέ και οι γέροι».
Η ιστορία θέλει τον επιθεωρητή που καπνίζει πίπα και σκέφτεται, να αντιμετωπίζει μια «παλιά Γαλλία», αυτή της αριστοκρατίας και της ανώτερης μεσαίας τάξης που ήταν προσκολλημένη στις αξίες της.
Ο επιθεωρητής Μαιγκρέ ερευνά τη δολοφονία ενός πρώην πρέσβη και ανακαλύπτει ένα καλά κρυμμένο ερωτικό μυστικό που κρατούσε μισό αιώνα.
Ο Πασκάλ Μπονιτζέρ επιλέγει μια φινετσάτη σκηνοθεσία, όπου κάθε σιωπή και κάθε βλέμμα φαίνονται να κρύβουν περισσότερη αλήθεια από οποιαδήποτε εξομολόγηση.
Βλέπεται με ενδιαφέρον, αν και εικαστικά λίγο παλιομοδίτικη, χάρη στην ερμηνεία του Ντενί Πονταλιντές ως Μαιγκρέ.
INFO
Είδος: Αστυνομική, Μυστηρίου, 80'
Χώρες: Γαλλία, Βέλγιο, 2026
Σκηνοθεσία: Πασκάλ
Παίζουν: Ντενί Πονταλιντές, Αν Αλβαρό, Ιρέν Ζακόμπ, Μανουέλ Γκιγιό, Μισά Λεσκό
Διανομή: Spentzos Film
* * *
Οι αρμονίες Βερκμάιστερ – Werckmeister harmóniák
Μια παραβολή για την πτώση των καθεστώτων του υπαρκτού σοσιαλισμού, και μια ματιά στον κόσμο «από κάτω», από την πλευρά των πιο αδύναμων, των πιο φτωχών, των πιο απελπισμένων, των αφελών θυμάτων που γίνονται ευκαιριακά θύτες, που ξεγελιούνται από ψεύτικους προφήτες, που επενδύουν σε κούφια «μεγάλα λόγια».
Ο νεαρός, αφελής κι αλαφροΐσκιωτος ταχυδρόμος Γιάνος Βάλουσκα, περιδιαβαίνει κάθε βράδυ τους δρόμους μιας παγωμένης, παρηκμασμένης κεντροευρωπαϊκής πόλης ενώ παράλληλα φροντίζει τον ηλικιωμένο μουσικολόγο Γκιούρι. Η άφιξη ενός κακόφημου, μυστηριώδους τσίρκου με μόνες ατραξιόν το κουφάρι μιας γιγαντιαίας φάλαινας (που εντυπωσιάζει τον Βάλουσκα) και ένα δύσμορφο πλάσμα, τον επονομαζόμενο «Πρίγκιπα» που διακηρύσσει την καταστροφή της ισχύουσας τάξης πραγμάτων, οδηγεί τους ήδη ανήσυχους και δυσαρεστημένους κατοίκους σε μια έκρηξη οργής, συνοδευόμενη από τυφλές καταστροφές και εγκληματικές βιαιοπραγίες. Η πρώην σύζυγος του Γκιούρι, η φιλόδοξη και πανούργα Τούντε, καταφθάνει μαζί με τον μιλιταριστή και μέθυσο αρχηγό της Αστυνομίας, οργανώνοντας το κίνημα «Καθαρή πόλη», το οποίο καταλαμβάνει την εξουσία και εγκαθιδρύει μια ακόμα πιο αυταρχική διοίκηση. Ο Βάλουσκα, αυτόπτης μάρτυρας των γεγονότων, θα χρεωθεί όλες τις ανομίες που έχουν διαπραχθεί.
Συνολικά, ένα εξαιρετικό υπαρξιακό δράμα, μια αλληγορία για την κοινωνική κατάρρευση, τον ολοκληρωτισμό και την ευκολία με την οποία μια μάζα μπορεί να οδηγηθεί στον παραλογισμό. Βασίζεται στο μυθιστόρημα «Η Μελαγχολία της Αντίστασης» του Λάσλο Κρασναχορκάι και είναι διεθνώς αναγνωρισμένη για τη μοναδική της αισθητική, καθώς αποτελείται από μόλις 39 μακράς διάρκειας πλάνα (long takes) σε ασπρόμαυρο φόντο.
INFO
Είδος: Δράμα, Ψυχολογικό, Μυστηρίου, 145΄
Χώρες: Ουγγαρία, Γερμανία, Γαλλία, 2000
Σκηνοθεσία: Μπέλα Ταρ
Παίζουν: Λαρς Ρούντολφ, Πέτερ Φιτς, Χάνα Σιγκούλα
Διανομή: Amarcord
* * *
Μίκαελ - Mikael (Επαν.)
Ένα περίπλοκο, σκιώδες ερωτικό πολύγωνο που εξερευνά με μοναδικό τρόπο τις σχέσεις ανάμεσα σε δάσκαλο και μαθητή, καλλιτέχνη και μούσα, φιλία και προδοσία.
Ο Μίκαελ είναι ένας επίδοξος καλλιτέχνης, ο οποίος εγκαταλείπει τη φιλοδοξία του να γίνει μοντέλο για έναν μεγάλο δάσκαλο ζωγράφο τον ηλικιωμένο Ζορέτ. Ο Μίκαελ τα βάζει με την πριγκίπισσα Ζαμίκοφ, πουλώντας δώρα από τη Ζορέτ, ακόμη και κλέβοντας από τον δάσκαλο για να πληρώσει για τη σαρκική και πολυτελή ζωή του μαζί της. Εγκαταλείπει τη Ζορέτ, η υγεία της οποίας αρχίζει να κλονίζεται. Σε μια δευτερεύουσα πλοκή, η Άλις Άντελσκιολντ απατά τον σύζυγό της έχοντας εραστή, τον Δούκα του Μοντιέ
Συνολικά, έχουμε μια πρωτοποριακή βωβή ταινία του 1924 (case study) που παραμένει οπτικά εκπληκτική με εξαιρετική κινηματογράφηση και δραματικό βάθος. Τα ρομαντικά στοιχεία και η διακριτική απεικόνιση σύνθετων σχέσεων απεικονίζονται με επαναστατική προσέγγιση ειδικά σε θέματα ταμπού και αποκτά έτσι ιστορική σημασία.
Βλέπεται με ενδιαφέρον και δίνει τροφή για σκέψη και εξερεύνηση της αγάπης, της αφοσίωσης και της ανθρώπινης φύσης ειδικότερα στο κοινό που ενδιαφέρεται για την ιστορία του LGBT κινηματογράφου.
INFO
Είδος: Δράμα, Αισθηματικό, 93΄
Χώρα: Γερμανία, 1924
Σκηνοθεσία: Καρλ Θίοντορ Ντρέγιερ
Παίζουν: Γουόλτερ Σλέζακ, Μπένζαμιν Κρίστενσεν, Νόρα Γκρέγκορ
Διανομή: New Star
* * *
Το εξπρές του μεσονυκτίου – Midnight express (Επαν.)
(Αναλυτική κριτική ΕΔΩ)
* * *
Ας περιμένουν οι γυναίκες (Επαν.)
Μια γεμάτη χιούμορ, ειρωνεία σουρεαλισμό και εμβληματική ταινία, ένα road trip, που ξεχώρισε με τις χαρακτηριστικές ατάκες των πρωταγωνιστών της, που αγαπήθηκαν από το ελληνικό κοινό.
Οι βιοτέχνες μπατζανάκηδες Πάνος (Γιάννης Ζουγανέλης) και Μιχάλης (Αργύρης Μπακιρτζής) ξεκινούν από την βιομηχανική ζώνη Θεσσαλονίκης, γεμάτοι ενθουσιασμό, για τη Θάσο όπου παραθερίζουν οι οικογένειές τους. Κατά την διαδρομή όμως, η φευγαλέα γνωριμία τους με μια κοπέλα διακόπτει το ταξίδι τους. Ο Πάνος την ερωτεύεται, καταρρέει ψυχολογικά και επιχειρεί να αυτοκτονήσει. Ανήσυχος ο Μιχάλης, καλεί τον Αντώνη (Σάκη Μπουλά), τον τρίτο μπατζανάκη και πολιτευτή του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος έχει αναλάβει την φροντίδα των τριών οικογενειών στη Θάσο. Ο Αντώνης καταφθάνει για ενισχύσεις και από εκεί ξεκινά ένα ταξίδι γεμάτο χιούμορ, αμηχανίες και απρόσμενες αλήθειες, καθώς οι τρεις άνδρες προσπαθούν να ξεφύγουν από τη ρουτίνα και τα βάρη της καθημερινότητας, και κυνηγούν το όνειρο ενώ οι γυναίκες τους, τούς περιμένουν στη Θάσο…
Συνολικά, έχουμε σάτιρα μιας άλλης εποχής, που ακόμα βλέπεται ευχάριστα.
INFO
Είδος: Κωμωδία, 87’
Χώρα: Ελλάδα, 1998
Σκηνοθεσία: Σταύρος Τσιώλης
Παίζουν: Γιάννης Ζουγανέλης, Αργύρης Μπακιρτζής, Σάκης Μπουλάς, Αγγελική Ηλιάδη, Έμιλυ Παπαχρήστου, Αρχοντούλα Ξένου, Κατερίνα Λούρη, Εύη Καζατζή
Διανομή: The Film Group
* * *
Klute (Επαν.)
Ένα αριστουργηματικό θρίλερ και μια μελαγχολική κινηματογράφηση καθώς και μια περίπλοκη μελέτη χαρακτήρων.
Ο Τζον Κλουτ (Ντόναλντ Σάδερλαντ), ένας συγκρατημένος ντετέκτιβ από την Πενσυλβάνια, ερευνά τη μυστηριώδη εξαφάνιση ενός στελέχους εταιρείας. Το μοναδικό του στοιχείο είναι μια σειρά από άσεμνες επιστολές προς την Μπρι Ντάνιελς (Τζέιν Φόντα), μια ακριβή συνοδό (call-girl) της Νέας Υόρκης. Καθώς συνεργάζονται, αναπτύσσουν μια ιδιαίτερη σχέση, ενώ κάποιος φαίνεται να τους παρακολουθεί....
Ο Πάκουλα αντιτίθεται στις συμβάσεις του κλασικού αστυνομικού film noir, εστιάζοντας περισσότερο στο ψυχογράφημα των ηρώων παρά στη δράση. Η ατμοσφαιρική και γεμάτη σκιές φωτογραφία του διευθυντή φωτογραφίας Γκόρντον Γουίλις εντείνει το αίσθημα κλειστοφοβίας και του κινδύνου από την κρυφή παρακολούθηση, οπτική και ακουστική.Είναι δε απολαυστικό να παρακολουθείς τις ερμηνείες της Φόντα και του Σάδερλαντ σ’ αυτή την -ουσιαστικά- ταινία χαρακτήρων.
Συνολικά, η μελαγχολική ατμόσφαιρα και το ψυχολογικό βάθος της ταινίας υπερτερούν των αργών στιγμών της, αλλά είναι ένα ανατρεπτικό και βαθιά ανθρώπινο έργο, που χρησιμοποιεί την αστυνομική έρευνα ως αφετηρία για να εξερευνήσει πτυχές του ανθρώπινου χαρακτήρα σε έναν κόσμο όπου η εξουσία, η βία και το βλέμμα του άλλου, εισβάλλουν διαρκώς στην προσωπική ζωή.
Για την ιστορία: Είχε προβληθεί με τον τίτλο «Η εξαφάνιση» και αποτελεί το πρώτο μέρος της άτυπης «τριλογίας της παράνοιας» του Πάκουλα. Ακολουθήθηκε από τις «Υπόθεση Πάραλαξ» (The Parallax View, 1974) και «Όλοι οι άνθρωποι του προέδρου» (All the President's Men. 1976) που εξερευνούν την έλλειψη εμπιστοσύνης, τις θεωρίες συνωμοσίας και τη διαχρονική αλλοτρίωση του ατόμου στις μεγαλουπόλεις.
INFO
Είδος: Θρίλερ, Αστυνομικό, Μυστηρίου, 114΄
Χώρα: ΗΠΑ, 1971
Σκηνοθεσία: Άλαν Πάκουλα
Παίζουν: Τζέιν Φόντα, Ντόναλντ Σάδεραλντ, Ρόι Σάιντερ
Διανομή: Summer Classics