Η άρπα της Βιρμανίας (Biruma no tategoto)

Βρισκόμαστε στο 1956. Ο Ακίρα Κουροσάουα και ο Κένζι Μιζογκούτσι είχαν ήδη κάνει διάσημο το ιαπωνικό σινεμά με τους «Επτά σαμουράι» και το «Ουγκέτσι Μονογκατόρι» αντίστοιχα. Εκείνη την χρονιά ο σκηνοθέτης Κον Ιτσικάουα θα γύριζε την τρίτη ταινία της μεγάλης τριάδας του ιαπωνικού σινεμά: την «Άρπα της Βιρμανίας», βασισμένη σε μια παιδική νουβέλα του Μίτσιο Τακεγιάμα.
Χωρίς να αγνοεί τη σκληρή και απάνθρωπη πλευρά του πολέμου που αφήνει πίσω του μία εκατόμβη θυμάτων, ο Κον Ιτσικάουα αντιπαραθέτει την ανορθόδοξη πορεία του ήρωά του ως μία μυστικιστική διαδρομή - αντίδοτο στη φρίκη που τον περιτριγυρίζει.
Από τις καλύτερες ταινίες του σπουδαίου Ιάπωνα δημιουργού, «Η Άρπα της Βιρμανίας» είναι ένα ελεγειακό, αντιπολεμικό αριστούργημα, όπου η ομορφιά συνυπάρχει με τον θάνατο.

Star Trek: Into darkness

Μετά από τις τόσες σειρές της τηλεόρασης αλλά και τις τόσες κινηματογραφικές ταινίες Star Trek, απορεί κανείς για το τι άλλο θα μπορούσε να σκαρφιστεί το Χόλιγουντ ώστε να διατηρηθεί ζωντανός ο μύθος του διαστημοπλοίου Enterprise του κυβερνήτη Τζέιμς Κερκ και του συγκυβερνήτη του, κ. Σποκ.
Ε λοιπόν, τα σαΐνια του σκηνοθέτη Τζέι Τζέι Εϊμπραμς βρήκαν τη λύση. Το μόνο που δεν είχαμε δει ως τώρα ήταν μια gay υπόνοια στην ιστορία του Κερκ και του Σποκ. Βρε μπας και τα παλικάρια ήταν πάντα ερωτευμένα μεταξύ τους αλλά αναγκασμένα να το κρύψουν; Ενδεχομένως και να ήταν, αφήνει να εννοηθεί με ορισμένες σκηνές η τελευταία Star Trek ταινία, που όπως η ακριβώς προηγούμενή της, παραγωγής 2010, παρακολουθεί το ντουέτο στα νιάτα του, όταν ήταν όμορφοι και ωραίοι. Κατά τα άλλα βέβαια, το φιλμ ακολουθεί τη γνωστή πεπατημένη με τον Κερκ και τον Σποκ να συνεργάζονται για την αντιμετώπιση μιας ακόμη γαλαξιακής ολικής καταστροφής στην οποία κινητήριος μοχλός είναι το «κακό» παιδί της ιστορίας, ο Μπένεκτικ Κάμπερμπατς,γνωστός από την τηλεοπτική σειρά «Sherlock».
(Η κριτική δεν είναι δική μου, αλλά του Γιάννη Ζουμπουλάκη με τίτλο "Το μυστικό του Brokeback Spaceship" από Το Βήμα με την οποία συμφωνώ και επαυξάνω: Into darkness... anything happens)

Ο κανόνας της σιωπής (The company you keep)

Πολύ καλός ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ, και ως σκηνοθέτης αλλά και ως πρωταγωνιστής αυτού του σχεδόν αυτοβιογραφικού φιλμ, που διαπραγματεύεται τον αγώνα ενός πρώην ακτιβιστή της ταραγμένης δεκαετίας του 60 (με τις αντιπολεμικές εκστρατείες για το Βιετνάμ), που κατηγορείται άδικα για ληστεία και φόνο, να αποδείξει μετά από πολλά χρόνια την αθωότητά του. Ταυτόχρονα, η ταινία αγγίζει θέματα όπως η φιλία, η αφοσίωση και η σταθερότητα σε αρχές και αξίες.

Ο εσωστρεφής –λόγω παρελθόντος– ήρωας του Ρέντφορντ, θα αναγκαστεί να έλθει αντιμέτωπος με ένα φιλόδοξο δημοσιογράφο (που τον υποδύεται έξοχα ο Σία Λαμπέφ), αλλά και με το FBI. Από την άλλη ο δημοσιογράφος, βρίσκεται αντιμέτωπος με τον –ισορροπιστή λόγω σκοπιμοτήτων– αρχισυντάκτη του, τον οποίο υποδύεται ο Στάνλεϊ Τούτσι (άλλος εξαιρετικός ηθοποιός), ενώ γύρω τους αναπτύσσουν ιδανικά τους υπόλοιπους χαρακτήρες μια πλειάδα γνωστών μεγάλων (και σε ηλικία, λόγω του σεναρίου) ηθοποιών.

Η δραματική εξέλιξη κορυφώνεται σταδιακά με σωστές δόσεις, το σενάριο κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή, ενώ διαθέτει ανατροπές μέχρι την τελευταία στιγμή. Ταυτόχρονα, μέσα από τους ήρωές του ο Ρέντφορντ κάνει εύστοχο πολιτικό και κοινωνικό σχόλιο για την εποχή που οι ΗΠΑ είχαν εμπλακεί στο μάταιο πόλεμο του Βιετνάμ.

The iceman

Ο Μάικλ Σάνον σ’ αυτή την ταινία έχει ένα δύσκολο ρόλο, υποδυόμενος έναν τεχνικό κινηματογράφου που εργάζεται σε κύκλωμα ταινιών πορνό, είναι εξαιρετικά εσωστρεφής και παράλληλα τελείως αναίσθητος και ατομιστής. Οι μόνοι άνθρωποι που υπολογίζει είναι οι τρεις γυναίκες του (σύζυγος και δύο κόρες), αλλά και απέναντι σ’ αυτές η στάση του δεν είναι ειλικρινής… για το καλό τους. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι σε κάποια φάση της ζωής του και κάτω από μια μελλοντική απειλή, αλλάζει επάγγελμα και θέτει τον εαυτό του κάτω από τις διαταγές ενός αδίστακτου γκάνγκστερ, που τον υποδύεται ο Ρέι Λιότα (άλλη μια απόκοσμη φυσιογνωμία του υποκόσμου) και αρχίζει να σκοτώνει κόσμο κατά παραγγελία. Πολλά τα λεφτά… αλλά πολλά και τα προβλήματα.

Τους αδίστακτους χαρακτήρες, που υποδύονται συγκλονιστικά ο Σάνον και εκπληκτικά ο Λιότα, αλλά και τις καταστάσεις που θα βιώσουν στη συνέχεια, ο θεατής τους αντιλαμβάνεται από την πρώτη στιγμή της γνωριμίας τους, όταν ο Λιότα θα δώσει εντολή στον Σάνον να σκοτώσει έναν ζητιάνο και αυτός θα το κάνει χωρίς δεύτερη σκέψη.

Εξαιρετικές ερμηνείες, από όλους τους ηθοποιούς, ψυχοπλακωτική ατμόσφαιρα, ψυχολογικά αδιέξοδα και περιθωριακές διαδρομές χωρίς επιστροφή, χαρακτηρίζουν την ταινία, που διαθέτει εξίσου σκοτεινή φωτογραφία, υποβλητική μουσική, γρήγορο σκηνοθετικό ρυθμό και σεναριακά απρόοπτα.

Ώρες – ώρες μου έφερνε στο μυαλό σκηνές από τις ταινίες «Νονός» και «Κάποτε στην Αμερική».

Γεννημένοι ξανά (Twice born)

Τυπικό μελόδραμα, που θυμίζει εποχή ελληνικού κινηματογράφου («αμάρτησα για το παιδί μου») με φόντο τον πόλεμο στη Σερβία και την καταστροφή του Σεράγιεβο.

Η Πηνελόπη Κρουζ, με τον Εμιλ Χιρς θέλουν να κάνουν παιδιά αλλά δεν μπορούν και έτσι θα βρουν μια σέξι κοκκινομάλλα που θα προσφερθεί, αλλά ο Χιρς θα την ερωτευτεί και η Κρουζ θα μείνει στα κρύα του λουτρού, ενώ γύρω τους ο πόλεμος μαίνεται. Αργότερα, στην περίοδο της ειρήνης οι εκπλήξεις θα πέσουν η μια μετά την άλλη κορυφώνοντας το δράμα στην οθόνη και στην αίθουσα.

Υπερβολικές ερμηνείες και τυποποιημένες δραματικές καταστάσεις και μια ιστορία που θα μπορούσε να διαδραματίζεται οπουδήποτε στον κόσμο, σε οποιαδήποτε εστία πολέμου (και είναι πολλές αυτή τη στιγμή) και κάτω από οποιεσδήποτε βίαιες και ακραίες καταστάσεις.

Ο Μοναχικός Καβαλάρης (The Lone Ranger)

Οι πειρατές της Καραϊβικής μετακομίζουν στη Γιούτα, την Αριζόνα και το Μεγάλο Φαράγγι και ο Γκορ Βερμπίνσκι καταφέρνει να μας διασκεδάζει για δύο ώρες, με τον Τζόνι Ντεπ ως δευτεραγωνιστή που κλέβει την παράσταση.

Η ιστορία για μας τους παλαιότερους είναι γνωστή, από την τηλεοπτική σειρά Lone Ranger, αυτή η εκτέλεση όμως υπερβαίνει το πλαίσιο και του υπερθεάματος.

Ζούμε Οργουελιανές εποχές

Ο σύμβουλος του Πρωθυπουργού, κ. Χρύσανθος Λαζαρίδης αναφερόμενος στο λουκέτο της ΕΡΤ, ισχυρίστηκε πως “το μαύρο δεν ήταν επιλογή της κυβέρνησης”. Ξέχασε πως ο κ. Σίμος Κεδίκογλου το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 2013 είχε ανακοινώσει ότι η ΕΡΤ δεν θα εξέπεμπε για όλο το καλοκαίρι. 

“Το μαύρο προέκυψε", είπε ο κ. Λαζαρίδης διαστρεβλώνοντας τελείως την πραγματικότητα "γιατί κατελήφθη ο ραδιοσταθμός και εξέπεμπε πειρατικό πρόγραμμα. Σκεφτείτε σε άλλες χώρες ευρωπαϊκές μην πάτε έξω, αν κάποιοι καταλάβουν τον ραδιοσταθμό και εκπέμπουν πειρατικό πρόγραμμα τι θα γίνει; Ε λοιπόν εδώ δεν έγινε αυτό που θα γίνει παντού αλλού και ξέρετε τι θα γίνει και απλά έπεσε μαύρο για μερικές μέρες”. 

Μιλάμε, για πλήρη αντιστροφή της πραγματικότητας αφού γνωρίζουμε όλοι ότι η κυβέρνηση κατέβασε τους διακόπτες και πως τα ΜΑΤ φυλάνε τα ψηφιακά Κέντρα Εκπομπής, σε όλην την Ελλάδα, αποτρέποντας την επαναφορά του σήματος, όπως ορίζει η απόφαση του ΣτΕ..

Θυμηθείτε τους στις επόμενες εκλογές...

(Η φωτογραφία είναι το εξώφυλλο του βιβλίου Hidden persuaders, έκδοση Penguin 1967, για το πως μπορούν να μας πείθουν ως πολίτες αλλά και ως καταναλωτές . Όχι σημερινά πράγματα δηλαδή)

Ο υπνωτιστής (The hypnotist)

Μετά το ρομαντικό «Chocolat», το ζωοφιλικό «Χάτσικο, η ιστορία ενός σκύλου» και το αισθηματικό «Ψαρεύοντας σολομούς στην Υεμένη», ο Λάσε Χάλστρομ μας χτυπά με ένα θρίλερ, από αυτά τα σκανδιναβικά νέου τύπου: Χειμώνας, χιόνια, παγωμένες λίμνες, ομίχλη, υγρασία και καταπιεσμένες προσωπικότητες χωρίς διέξοδο. Ντετέκτιβ που δεν πείθουν για τη μεθοδικότητά τους, αλλά τελικά δικαιώνονται, ίσως και αλκοολικοί. Κοντεύει να δημιουργηθεί, αν δεν έχει δημιουργηθεί κιόλας, μια νέα σχολή τόσο στο σκανδιναβικό αστυνομικό μυθιστόρημα, όσο και στη κινηματογραφική του αφήγηση.

Επί του προκειμένου, έχουμε πέραν της συνταγής και έναν υπνωτιστή που εμπλέκεται σε υπόθεση εξιχνίασης φόνου.

«Το οδοιπορικό ενός παιδιάτρου»

Στο βιβλιοπωλείο-art bar «Ποιήματα & Εγκλήματα» (Αγίας Ειρήνης 17 στο Μοναστηράκι), παρουσία πλήθους κόσμου από το χώρο των γραμμάτων και των τεχνών, έγινε η παρουσίαση του βιβλίου  «Το οδοιπορικό ενός παιδιάτρου» του παιδιάτρου-υπεύθυνου στα Λοιμώδη Νοσήματα, καθηγητή Πανεπιστημίου κ. Δημήτρη Ζουμπουλάκη.
Στα 91 του χρόνια, ο αρχαιότερος στην Ελλάδα λοιμωξιολόγος (όταν σπούδασε την ειδικότητα, η ειδικότητα αυτή δεν υπήρχε στη χώρα μας) αποφάσισε να ενώσει τα κείμενα που εκδόθηκαν για πρώτη φορά στο επιστημονικό περιοδικό «Δελτίο Α’ Παιδιατρικής Κλινικής του Παν. Αθηνών» και να τα παρουσιάσει σε ένα βιβλίο με πρόσθετη αφήγηση.

Σχόλιο για την τραγωδία μας

Ολοκλήρωσα την ανάγνωση της ελληνικής έκδοσης του «My Greek Drama» της κ. Γιάννας Αγγελοπούλου - Δασκαλάκη (ελληνικός τίτλος «Γιάννα» των εκδόσεων Λιβάνη). Ομολογουμένως το διάβασα πολύ γρήγορα, γιατί ήταν γραμμένο με στρωτή γλώσσα και γλαφυρότητα (σαν ένα καλογραμμένο μυθιστόρημα) και θα σταθώ σε μερικά σημεία του, που αποτελούν πραγματικά το Greek Drama, αυτή την τραγωδία που αγγίζει όλους μας.
Έχω φτάσει στο κεφάλαιο μετά τη λήξη των Ολυμπιακών Αγώνων, όπου η οικογένεια Αγγελοπούλου έχει αγοράσει την εφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος», με στόχο, όπως γράφει, «να αποτελέσει μια διαφορετική φωνή, μέσα στα κατά πλειοψηφία αριστερόστροφα αλλά και με λαϊκίστικη λογική ΜΜΕ» (σελ. 382).  Εκείνη την εποχή, γράφει, «η κυβέρνηση Καραμανλή έκανε -ή επιχειρούσε να κάνει- μιαν ενδιαφέρουσα πολιτική μετακίνηση (…) προς το Κέντρο, προκειμένου να αντιμετωπίσει πιο αποτελεσματικά την αριστερόστροφη πλειοψηφία που είχε κυριαρχήσει στο μεγαλύτερο μέρος της Μεταπολίτευσης».

Τακούνια σε μυστική αποστολή (So Undercover)

Η υπόθεση: Μπορεί να είναι μια σκληροτράχηλη, καπάτσα ιδιωτική ερευνήτρια, αλλά όταν το αγοροκόριτσο Μόλι (Μάιλι Σάιρους) στρατολογείται από το FBI ως μυστική πράκτορας σε μια αδελφότητα σε κολέγιο, ανακαλύπτει ότι είναι έξω από τα νερά της, μέσα σε μια αδελφότητα από ψηλομύτες, πολυέξοδες και καπιταλίστριες φοιτήτριες. Παρόλα αυτά, η Μόλι δεσμεύεται να προστατεύσει μία πρωτόβγαλτη στην κοινωνία, η οποία έχει πληροφορίες που θα χρησιμοποιηθούν σε μια δίκη όπου ο πατέρας της πρόκειται να καταθέσει εναντίον της μαφίας. Και τότε η Μόλι γνωρίζει την «άλλη πλευρά», την κοριτσίστικη! Μοδάτα ρούχα, στιλάτα τακούνια, ρουζ, μανό και πούδρα ανακατεύονται στην πανάκριβη, πλέον τσάντα της, με τις χειροπέδες και το 9άρι περίστροφο της. Παρά το ότι εκείνη δεν έχει καμία σχέση με τις «αδελφές» της, η Μόλι πρέπει να να δεθεί με τα ενοχλητικά πλουσιοκόριτσα, προκειμένου να επιτύχει στην άκρως απόρρητη αποστολή της. 

Η κριτική: Στο κολέγιο… με το ζόρι

Καλέ! Η Hannah Montana δεν είναι αυτή; Πώς μεγάλωσε έτσι αυτό το κορίτσι;  Πωπωωω! Και τώρα το παίζει και αστυνομικός σε στυλ Σάντρα Μπούλοκ (που την είχαν βάλει με το ζόρι στα καλλιστεία να αποκαλύψει τους σαμποτέρ στο «Μις με το ζόρι»). Δεν είμαστε καλά…

Σκηνοθεσία: Τομ Βον
Με τους: Μάιλι Σάιρους, Κέλι Όσμπουρν, Λόρεν ΜακΝάιτ, Ελουίζ Μάμφορντ, Τζόσουα Μπόουμαν, Αλέξις Ναπ

Προβάλλεται (για καλοκαιρινούς τύπους) από τις 27/6/2013

(Κριτική μου στο myFilm)