Μια σάτιρα, της σύγχρονης κουλτούρας η οποία προσπαθεί να βγάζει κρυμμένα νοήματα ή συμβολισμούς μέσα από τα πάντα και στην Τέχνη μέσα από κάθε εκτιθέμενο αντικείμενο, όπως π.χ. από μια μπανανόφλουδα πεταμένη στο πάτωμα μιας γκαλερί μέχρι ένα φούρνο μικροκυμάτων ή ένα μίξερ.
Στους Μεγαλομανείς του Ελληνοκολομβιανού σκηνοθέτη Σπύρου Σταθουλόπουλου, μια αρχαιολόγος, η Σοφία (Αγγελική Παπούλια) ξεκινά μια «ριζοσπαστική» αποστολή: να αποδείξει ότι πάνω σε αρχαίους αμφορείς έχουν καταγραφεί ήχοι, χαραγμένοι σαν σε ένα πρωτόγονο βινύλιο. Για να το αποδείξει όμως αυτό θα πρέπει ουσιαστικά να καταστρέψει -πειραματιζόμενη- τα αρχαία αυτά έργα τέχνης και για να αποφύγει την ιεροσυλία πρέπει να κατασκευάσει αντίγραφα για τα πειράματά της. Επειδή όμως δεν γνωρίζει να δουλεύει τον τροχό της κεραμικής τέχνης για την κατασκευή αμφορέων, επιστρατεύει τον κυνικό πρώην γαμπρό της, Πέτρο (Γιαν Μπίγβοετ), έναν αποτυχημένο γλύπτη που λατρεύει το κρασί, απεχθάνεται τους ήχους που του χαλάνε την ησυχία του και αμφισβητεί τη θεωρία της.
Οι δυο τους ζώντας σε ένα παραθαλάσσιο μινιμαλιστικό σπίτι/στούντιο και μέσα από συζητήσεις και διαφωνίες που αγγίζουν τα όρια της υπερβολής θα προσπαθήσουν να ανακαλύψουν κάτι που πρέπει να παραμείνει στο διηνεκές. Κάτι που ο θεατής θα το βιώσει στο ανατρεπτικό φινάλε της ταινίας και δεν θα σας το πω εγώ. Μπορώ όμως να σας αναφέρω ένα σύντομο bio του σκηνοθέτη και σεναριογράφου της ταινίας.
Στο έργο του -που χαρακτηρίζεται και πειραματικό- περιλαμβάνονται: το ντεμπούτο του «PVC-1» (2007) ένα μονοπλάνο που παρουσιάστηκε σε Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών στις Κάννες και περιγράφει την αληθινή ιστορία μιας μητέρας από επαρχία της Κολομβίας που μετατράπηκε σε ωρολογιακή βόμβα, η ταινία τα «Μετέωρα» (2012), μια απαγορευμένη ιστορία αγάπης μεταξύ ενός νεαρού Έλληνα Ορθόδοξου μοναχού και μιας ηλικιωμένης Ρωσίδας Ορθόδοξης μοναχής, με τα οποία διεκδίκησε τη Χρυσή Άρκτο στο Βερολίνο. Επίσης, η ταινία «Killing Klaus Kinski» (2016) που περιγράφει μυθοπλαστικά ένα πραγματικό περιστατικό από τα γυρίσματα του «Fitzcarraldo» (1982) στον Αμαζόνιο, βασισμένη σε μια ιστορία που έχει αφηγηθεί ο σκηνοθέτης Βέρνερ Χέρτζοκ κατά την οποία ο ηθοποιός Κλάους Κίνσκι είχε εξαντλήσει την υπομονή των ανθρώπων του συνεργείου με την εκρηκτική και βίαιη συμπεριφορά του, σε βαθμό που ένας ιθαγενής αρχηγός προσφέρθηκε να σκοτώσει τον Κίνσκι, προκειμένου να απαλλάξει το συνεργείο από τα βασανιστήρια της συνεργασίας μαζί του. Και τέλος, το «Cavewoman» (2022) που κέρδισε το Βραβείο Ιδρύματος Ι.Φ. Κωστόπουλου στη Θεσσαλονίκη.
Η ταινία Μεγαλομανείς, αν και λίγο αργή σε κάποια σημεία, αποκτά ενδιαφέρον από τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών της που έχουν μπει στο σατιρικό πνεύμα της, αποκτά ζωντάνια από την επιλογή της κλασικής μουσικής (Τσαϊκόφσκι, Στράους, Μότζαρτ, Ροσίνι κ.ά) και από την εξαίρετη φωτογραφία του Αντρές Φελίπε Μοράλες.
INFO
Προβλήθηκε στο 67ο ΔΦΚΘ (Επίσημη Πρώτη)
Είδος: Κομεντί, Φαντασίας 104΄
Χώρες: Ελλάδα, Κύπρος, Κολομβία, 2025
Σκηνοθεσία: Σπύρος Σταθουλόπουλος
Παίζουν: Αγγελική Παπούλια, Γιαν Μπίγβοετ, Χρήστος Πασσαλής, Βασίλης Μαγουλιώτης, Γιάννης Αναστασάκης, Ανθή Βαφειαδάκη