Ο Πάολο Σορεντίνο («Η τέλεια ομορφιά», «Il Divo», «Νιότη», «Το χέρι του Θεού»), ένας από τους σημαντικότερους δημιουργούς του σύγχρονου ιταλικού κινηματογράφου, επιστρέφει μαζί με τον αγαπημένο του πρωταγωνιστή, Τόνι Σερβίλο και μας χαρίζει μια ταινία για την ακεραιότητα, την αίσθηση ευθύνης, την αμφιβολία και το ηθικό δίλημμα
Ο Μαριάνο Ντε Σάντις είναι Πρόεδρος Δημοκρατίας της Ιταλίας, με υπόλοιπο 6 μηνών για τη λήξη της θητείας του και χαίρει γενικού σεβασμού για την ηθική ακεραιότητα και τη συγκρατημένη του στάση στην πολιτική (απέχει από βιαστικές δηλώσεις και πάντα λέει «δώστε μου λίγο χρόνο για να σκεφτώ»). Χήρος, πιστός καθολικός και πρώην ανώτατος δικαστής, αντιμετωπίζει την εξουσία περισσότερο ως τελετουργικό καθήκον παρά ως πεδίο άσκησης ισχύος. Στο πλευρό του βρίσκεται η κόρη του, Ντοροτέα, νομικός κι εκείνη, ελεύθερη από άλλες οικογενειακές υποχρεώσεις η οποία τον βοηθάει σε όλες σχεδόν της εκφράσεις της ζωής του (από την εμφάνιση μέχρι τη διατροφή του) και από πολιτική άποψη διαφωνεί με τη διαρκή του αναβλητικότητα και την αδυναμία του να παίρνει ξεκάθαρες αποφάσεις. Μια συνειδητή στάση του, που τον έχει βοηθήσει να ξεπεράσει κατά τη διάρκεια της θητείας του, έξι κυβερνητικές κρίσεις.
Σ’ αυτές τις 180 μέρες που απομένουν, ο Ντε Σάντις καλείται να αποφασίσει για τρία κρίσιμα ζητήματα: την υπογραφή ενός νομοσχεδίου για τη νομιμοποίηση της ευθανασίας και δύο αιτήματα προεδρικής χάρης, που αφορούν εγκλήματα τα οποία έγιναν κάτω από συνθήκες ανθρώπινης απόγνωσης. Το ένα έγκλημα έγινε «με το άλλοθι της ευθανασίας»: ο Κριστιάνο Άρπα, καθηγητής ιστορίας, σκότωσε τη γυναίκα του που βασανιζόταν από Αλτσχάιμερ και την προεδρική χάρη ζητούν 200 συμπολίτες του, που γνώριζαν το ζευγάρι. Ενώ το άλλο έγκλημα είχε διαπράξει (και ζητούσε προεδρική χάρη) η Ίζα Ρόκα, που είχε σκοτώσει τον άντρα της με 18 μαχαιριές στον ύπνο του, επειδή «την καταπίεζε, την απειλούσε και τη χτυπούσε επί 15 χρόνια», όπως διαβεβαίωναν και οι γείτονες.
Όλα αυτά τα ζητήματα, φέρνουν τον Ντε Σάντις αντιμέτωπο με τα όρια της ευθύνης, της ηθικής και της προσωπικής του σιωπής και τον καλούν να σκεφτεί και να πάρει αποφάσεις, ανάμεσα σε στιγμές μοναχικής περισυλλογής, μικρές μυστικές απολαύσεις (του αρέσει η ραπ) και τη διαρκή ανάμνηση της νεκρής συζύγου του, Αουρόρα.
Η ερμηνεία του Τόνι Σερβίλο, χαμηλόφωνη και εσωτερική, είναι έξοχη και σε μαγνητίζει, ενώ ο φακός του Πάολο Σορεντίνο γλιστράει γύρω του απαλά και διακριτικά, ζουμάροντας -όποτε χρειάζεται- διεισδυτικά στα δραματικά close-ups, για να ζήσει ο θεατής την εσωτερική πάλη του προέδρου Ντε Σάντις, αλλά και τα κρυφά του χαμόγελα, όταν αντιμετωπίζει μικρές ευτράπελες καταστάσεις (η υποδοχή του Πορτογάλου προέδρου, είναι από τις πιο κωμικές σκηνές που έχω δει να αποδίδονται με τόση σοβαρότητα και επισημότητα).
Συνολικά, έχουμε μια ήρεμη, στοχαστική ταινία πάνω στον χρόνο, τη μοναξιά και τη στάση του υπεύθυνου ανθρώπου, απέναντι στα μεγάλα και μικρά διλήμματα της ζωής.
INFO
Προβάλλεται από 26/2/2026
Είδος: Δράμα, Ψυχολογικό, Πολιτικό, 131΄
Χώρα: Ιταλία, 2025
Σκηνοθεσία: Πάολο Σορεντίνο
Παίζουν: Τόνι Σερβίλο, Άννα Φερζέτι, Ορλάντο Τσίνκουε, Μάσιμο Βεντουριέλο, Μίλβια Μαριλιάνο
Διανομή: Rosebud21