Η Λίντα (η Ρόουζ Μπερν υποψήφια Χρυσής Σφαίρας 2026 για το ρόλο), θεραπεύτρια και μητέρα, προσπαθεί να διαχειριστεί ταυτόχρονα τη μυστηριώδη ασθένεια του παιδιού της, τον απόντα σύζυγο, την εξαφάνιση μιας ασθενούς και την ολοένα πιο εχθρική σχέση με τον δικό της θεραπευτή. Καθώς οι κρίσεις συσσωρεύονται, η Λίντα χάνει την αίσθηση της πραγματικότητας και βλέπει τον κόσμο μέσα από τη δική της στρεβλή, απεγνωσμένη οπτική. Μέσα σ’ όλα, το ταβάνι του σπιτιού της που καταρρέει -συμβολικά- μου έφερε στο νου τις ταινίες του Πολάνσκι «Αποστροφή» (1965) όπου το διαμέρισμα της πρωταγωνίστριας μετατρέπεται σε παραισθητικό, απειλητικό περιβάλλον που αντανακλά την ψυχική της κατάρρευση και «Ο ένοικος» (1976), όπου ο ήρωας αισθάνεται ότι το διαμέρισμα (μαζί με τους άλλους ενοίκους) γίνεται φορέας παρανοϊκής απειλής.
Συνολικά, η ταινία δεν προσφέρει εύκολη κάθαρση. Αντί να δώσει λύσεις, μας ζητά να δούμε τη μητρική καθημερινότητα χωρίς ωραιοποιήσεις: ως έναν χώρο όπου η αγάπη συνυπάρχει με την εξουθένωση, η ευθύνη με την ενοχή και η αντοχή με την κατάρρευση και τελικά μας δείχνει ότι και οι πιο δυνατές μορφές φροντίδας μπορούν να λυγίσουν, δεν εκφράζουν αδυναμία, αλλά αναδεικνύουν μια ανθρώπινη αλήθεια.
INFO
Είδος: Μαύρη Κωμωδία, Ψυχολογικό Δράμα, 113΄
Χώρα: ΗΠΑ, 2025
Σκηνοθεσία: Μέρι Μπρονστάιν
Παίζουν: Ρόουζ Μπερν, Ντιλέινι Κουίν, Μέρι Μπρονστάιν, Άιβι Γουόλκ, Κρίστιαν Σλέιτερ
Διανομή: Spentzos Film