Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βιβλίο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βιβλίο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

7.7.18

«Σιωπή - Στην εποχή των θορύβων» του Άρλιν Κάγγε

Τα τελευταία 30 χρόνια και μια φορά το χρόνο, μέσα στο καταχείμωνο, ένας ξάδερφός μου, εγώ κι αργότερα ένας φίλος ακόμα, κάποια καθημερινή μέρα συνήθως συννεφιασμένη, πηγαίνουμε στον Παρνασσό (τον πιο κοντινό ορεινό προορισμό με άφθονο χιόνι), παρκάρουμε το αυτοκίνητο σε ένα σημείο που «δεν πάει άλλο» (λόγω του χιονιού) και μετά κάνουμε μια μεγάλη πεζοπορία, σιωπηλοί. Προχωράμε αργά, ακούγοντας μόνο τα βήματά μας και σταματώντας πότε – πότε για να απολαύσουμε την ησυχία του βουνού και του δάσους. «Το τάμα», όπως αποκαλούμε αυτή την ημερήσια εξόρμησή μας, προσπαθούμε να το πραγματοποιούμε κάθε χρόνο, ενώ δεν είμαστε ορειβάτες ή πεζοπόροι. Απλά, εγκαταλείπουμε τις συνήθειές μας και το κάνουμε, ευχόμενοι να είμαστε καλά να το επαναλάβουμε. 

28.5.18

«Το μονοπάτι του ήλιου» της Χρυσούλας Βαρθολομαίου–Μήτση

Ολοκλήρωσα προ ημερών ένα μυθιστόρημα («Το μονοπάτι του ήλιου» της Χρυσούλας Βαρθολομαίου–Μήτση), γεμάτο ευαισθησία και ταυτόχρονα ρεαλισμό. Έναν ύμνο στην αγάπη χωρίς όρους. Την αγάπη, που σκοτώνει μέσα μας την καχυποψία και το φόβο απέναντι στον όποιο συνάνθρωπό μας, όπως δηλώνει και η συγγραφέας.
Η υπόθεσή του, ξεκινά από τον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο και φτάνει μέχρι σήμερα ακολουθώντας τη Νίκη, μια αιθέρια και ντελικάτη ύπαρξη, στο δύσκολο μονοπάτι της ζωής της, ένα οδοιπορικό που ξεκινάει απ’ την Κέρκυρα και καταλήγει στην Αμερική, ενώ οι ενδιάμεσοι σταθμοί που παρεμβάλλονται στη ζωή της (Αφρική, Ευρώπη, Ρωσία), πρόκειται να της χαρίζουν ο καθένας μια διδαχή, μέσα απ’ τους μοιραίους για κείνη ανθρώπους που συναντά.

27.5.18

«Κόμης Vlad» του Κάρλος Φουέντες

Ο Κάρλος Φουέντες (Carlos Fuentes Macías 1928-2012) ένας από τους σπουδαιότερους εκπροσώπους της μεξικάνικης πεζογραφίας, αλλά και της λογοτεχνίας της Λατινικής Αμερικής, στο μυθιστόρημα «Κόμης Vlad», που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος και το ρούφηξα σε μια μέρα (μόνον 120 σελίδες σε μετάφραση Κρίτωνα Ηλιόπουλου), διαπραγματεύεται τον πασίγνωστο θρύλο του βασιλιά της Βλαχίας Βλαντ Τσέπες (γνωστού και ως Ανασκολοπητή για τις φρικαλεότητες που είχε διαπράξει και ο οποίος υπήρξε εμπνευστής του Bram Stoker για το δικό του μυθιστόρημα «Δράκουλας») και τον μεταφέρει στα «καθ’ ημάς» με το δικό του τρόπο και συγκεκριμένα στην Πόλη του Μεξικού της ιδιαίτερης  πατρίδας του.  

19.5.18

«Τελικός στόχος» του James Patterson

Ένας καλός φίλος, όταν του είπα ότι διαβάζω τη σειρά των μυθιστορημάτων του Τζέιμς Πάτερσον με ήρωα τον Άλεξ Κρος, μου είπε ότι δεν μπορεί να διαβάζει μυθιστορήματα, στα οποία γνωρίζει εκ των προτέρων ότι ο ήρωας, θα τη βγάλει καθαρή και θα επανέλθει σε επόμενο μυθιστόρημα με άλλη υπόθεση και κάποιον άλλο αντίπαλο. 
Τον ρώτησα λοιπόν (επειδή γνωρίζω ότι διαβάζει πολύ) εάν έχει διαβάσει Σέρλοκ Χολμς και με ενθουσιασμό μου είπε «Ουουου! Και βέβαια, έχω όλη την ανθολογία του Άρθουρ Κόναν Ντόιλ».

18.5.18

«Οι αριβίστες» του Μάκη Σέργιου

Το βιβλίο «Οι αριβίστες» (εκδόσεις Ωκεανός) είναι ένα κοινωνικό, πολιτικό, οικονομικό (και με στοιχεία αστυνομικού θρίλερ) μυθιστόρημα εμπνευσμένο από την οικονομική κρίση που ξεκίνησε το 1998 εκτός Ελλάδος και αλυσιδωτά ξέσπασε στη χώρα μας με την περίφημη χρηματιστηριακή φούσκα του 1999. Μέσα σε αυτή τη δίνη της ανόδου του Χρηματιστηρίου της Αθήνας, τρεις φιλόδοξοι άγνωστοι μεταξύ τους νέοι, πήραν αποφάσεις, οι οποίες αποδείχτηκαν καθοριστικές για τις ζωές τους και χάραξαν πορείες αδίστακτες προς την πραγματοποίηση κάθε ονείρου και φιλοδοξίας τους.

25.4.18

«Ο ζυθοποιός του Πρέστον» του Αντρέα Καμιλλέρι

Απολαυστικό! «Ο ζυθοποιός του Πρέστον» του Αντρέα Καμιλλέρι (έκδοση Πατάκη, 2017, σε μετάφραση Φωτεινής Ζερβού) δεν είναι μια από τις περιπέτειες του γνωστού επιθεωρητή Μονταλμπάνο. Διαβάζοντάς το όμως, καταλαβαίνεις όλα αυτά που τόσο γλαφυρά περιγράφει ο Καμιλλέρι στα άλλα βιβλία του με τον Μονταλμπάνο: τη σχέση των ντόπιων με την κεντρική εξουσία, τη διαφθορά, τη βία, το φόβο και τις πελατειακές σχέσεις, όπως αυτά διαμορφώθηκαν από την εποχή που η Σικελία ενώθηκε με την υπόλοιπη Ιταλία το 1860.

13.4.18

«Θανάσιμη παγίδα» του Lee Child

Εντάξει, δεν γράφω για πρώτη φορά για τον Τζακ Ρίτσερ, τον βασικό ήρωα των μυθιστορημάτων του Lee Child. Είμαι fan, πάει και τελείωσε. Μου αρέσει, πρώην αξιωματικός της στρατονομίας, με ύψος γύρω στα 1,90 μέτρα, μυώδης και με οξυμένη αντίληψη, τυχοδιωκτικός τύπος, αιώνιος ταξιδευτής και πάντα με την πλευρά του Καλού. Ξέρεις τι δεν μου άρεσε μ’ αυτόν; Το γεγονός ότι στον κινηματογράφο τον υποδυόταν ο Τομ Κρουζ («Jack Reacher» του 2012 και «Jack Reacher: Ποτέ μη γυρίζεις πίσω» του 2016).

28.3.18

«Η κληρονομιά των κατασκόπων» του Τζον Λε Καρέ

Στο τελευταίο του μυθιστόρημα  «Η κληρονομιά των κατασκόπων» (εκδ. Bell σε μετάφραση Βεατρίκης Κάντζολα Σαμπατάκου) ο Τζον Λε Καρέ πλέκει το κατασκοπευτικό του παρελθόν με το παρόν, μέσα από την ιστορία του Πίτερ Γκουίλαμ, ενός αφοσιωμένου συνάδελφου και μαθητή του Τζορτζ Σμάιλι, της Μυστικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (γνωστής ως Σέρκους) ο οποίος ενώ έχει αποσυρθεί στο οικογενειακό του αγρόκτημα στη νότια ακτή της Βρετάνης, λαβαίνει ένα γράμμα από την παλιά του υπηρεσία που τον καλεί στο Λονδίνο. 

18.3.18

«2666» του Ρομπέρτο Μπολάνιο

Είχα να διαβάσω τέτοιο μυθιστόρημα από την εποχή του «Οδυσσέα» του Τζαίημς Τζόυς (1990, εκδ. Κέδρος). Το «2666» του Ρομπέρτο Μπολάνιο (μια εξαιρετικά επιμελημένη έκδοση του εκδοτικού οίκου ΑΓΡΑ, σε μετάφραση Κρίτωνα Ηλιόπουλου - 2011) είναι ένα χειμαρρώδες μυθιστόρημα, το οποίο αποτελείται από πέντε μέρη, τα οποία παραλίγο να τα διαβάζαμε ως πέντε ανεξάρτητα μυθιστορήματα, όπως τα φανταζόταν ο συγγραφέας μέχρι τις τελευταίες στιγμές της ζωής του, προκειμένου να αποκαταστήσει οικονομικά κληρονόμους και εκδότες. Τελικά μετά το θάνατό του

13.2.18

Δύο βιβλία με τον Άλεξ Κρος (του James Patterson)

Ο συγγραφέας Τζέιμς Πάτερσον δεν είναι άγνωστος στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό. Τα περισσότερα μυθιστορήματά του, έχουν κυκλοφορήσει σε σχήμα τσέπης από τη Bell, ενώ από εκείνα με ήρωα τον επιθεωρητή Άλεξ Κρος, δύο («Και ήρθε μια αράχνη» και «Φίλα τα κορίτσια»), μεταφέρθηκαν με επιτυχία στον κινηματογράφο με πρωταγωνιστή τον Μόργκαν Φρίμαν. Η σειρά με ήρωα τον Άλεξ Κρος είναι εξαιρετικά δημοφιλής και τούτο διότι ο Κρος είναι ένας γήινος ντετέκτιβ χωρίς χαρακτηριστικά υπερήρωα. Είναι ένας οικογενειάρχης, με προτερήματα και ελαττώματα που όμως κάνει καλά τη δουλειά του και οι άνθρωποι που αγαπά βρίσκονται δίπλα του για να του δίνουν δύναμη να αντιμετωπίζει όλες τις δυσκολίες της ζωής.

29.1.18

«Ο αναρχικός των δύο κόσμων» της Ούρσουλα Λε Γκεν

Κάτω από την πίεση δύο προσωπικών θεμάτων που με αποσυντόνισαν, δεν πήρα είδηση ότι πριν λίγες μέρες πέθανε μια μεγάλη συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας, η οποία συγκαταλέγεται ανάμεσα στις σημαντικότερες σύγχρονες δημιουργούς. Αναφέρομαι στην Ούρσουλα Λε Γκεν (21 Οκτωβρίου 1929 – 22 Ιανουαρίου 2018), της οποίας το έργο αποτελεί συγχρόνως και κοινωνικοπολιτικό σχόλιο ενώ στο επίκεντρο των προβληματισμών της, βρισκόταν από το 1966, το κοινωνικό φύλο, ο σεξισμός, ο φεμινισμός, η πολιτιστική αποξένωση και οι κοινωνικές δομές.

12.1.18

«High – Rise» του J.G. Ballard

Το «High – Rise» του J.G. Ballard (εκδ. Κέδρος), είναι μυθιστόρημα ήπιας επιστημονικής φαντασίας, μια αλληγορία, που σχολιάζει την κατάρρευση του αστικού οικοδομήματος, όπως το έβλεπε να διαμορφώνεται την εποχή που το έγραφε το 1975.
Πρέπει να αναφέρω, ότι ο J.G. Ballard (1930 - 2009) υπήρξε ο κατεξοχήν εκφραστής του νέου κύματος της βρετανικής επιστημονικής φαντασίας και πριν το «High – Rise» είχε γράψει τα «The Drowned World» (1962) και «Κρυστάλλινος κόσμος» (1966) ενώ στον κινηματογράφο, εκτός από το «High – Rise» του Μπεν Γουάιτλι με τον Τζέρεμι Άιρονς (2015), έχουν μεταφερθεί και τα βιβλία του «Έκθεση Ωμοτήτων» (από τον Τζόναθαν Γουάις), το «Crash» (το 1996 από τον Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ) και «Η αυτοκρατορία του ήλιου» (μια σχεδόν αυτοβιογραφική εξιστόρηση της ζωής του στο στρατόπεδο γυρισμένο το 1987 από τον Στίβεν Σπίλμπεργκ).

3.1.18

«Τέσσερις βολικοί θάνατοι» του Αντώνη Γιανακού

Μέσα στις γιορτές τελείωσα αυτό το ιστορικό μυθιστόρημα του Αντώνη Γιανακού (εκδόσεις Κέδρος), το οποίο ζωντανεύει μερικές από τις κρισιμότερες στιγμές που γνώρισε η χώρα μας. Ένα μυθιστόρημα, στο οποίο οι δύο κεντρικοί χαρακτήρες ο Αντώνης Τζανετής και η Μαρία Βουνοπούλου είναι μυθιστορηματικά, ενώ όλα τα άλλα πρόσωπα που αναφέρονται είναι πραγματικά και οι διάλογοι μεταξύ τους είναι καθαρό προϊόν μυθοπλασίας. Τι ακριβώς συμβαίνει;  

1.12.17

«Φρανκενστάιν» της Μαίρη Σέλεϊ

Ξεπέταξα αυτές τις μέρες το «Φρανκενστάιν» της Μαίρη Σέλεϊ, που το είχα βρει ένθετο σε μια κυριακάτικη εφημερίδα. Αν έχεις Θεό… Εγώ που είχα διαβάσει το «Δράκουλα» του Μπράαμ Στόουκερ σε ηλικία 12 ετών, στο χωριό της μάνας μου κατά τη διάρκεια καλοκαιρινών διακοπών, δεν είχα αξιωθεί -από τότε μέχρι σήμερα- να διαβάσω το μνημειώδες αυτό βιβλίο της Σέλεϊ, το οποίο τελικά αξίζει μόνο και μόνο, επειδή γράφτηκε από μια ρομαντική κοπέλα στα 23 χρόνια της. 

21.11.17

«Πλέκοντας ίχνη» της Έρικας Αθανασίου

Το «Πλέκοντας ίχνη» της Έρικας Αθανασίου (εκδ. Κέδρος), είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που εκτυλίσσεται στην Ελλάδα, σε μια περίοδο κατά την οποία οι αλλαγές είναι τόσο πολλές όσο και οι ύποπτοι για έναν απρόσμενο φόνο, όπως αναφέρεται και στο οπισθόφυλλο του βιβλίου και η συγγραφέας φαίνεται να γνωρίζει πολύ καλά τι ακριβώς συμβαίνει στην τοπική αυτοδιοίκηση και στις σχέσεις των αιρετών με τα τοπικά, μικρά έντυπα.

19.11.17

«Ποιήματα / Poemas» του Ραούλ Ζουρίτα

Έπεσε στα χέρια μου η ποιητική συλλογή «Ποιήματα / Poemas» του Ραούλ Ζουρίτα (εκδ. Γαβριηλίδη). Πρόκειται για μια ανθολογία σε μετάφραση Στέλιου Χουρμουζιάδη και Νατάσας Λάμπρου, που συναρπάζει και συγκλονίζει. Μέσα από το έργο του Ραούλ Ζουρίτα ποιητή από τη Χιλή (που το διαβάζω αποσπασματικά για να είμαι ειλικρινής), μπορείς να καταλάβεις τις φρικαλεότητες που υπέφερε αυτός ο λατινοαμερικάνικος λαός.  
Ο Ραούλ Σουρίτα θεωρείται ένα από τα μεγάλα ονόματα της χιλιανής ποίησης του τελευταίου τρίτου του 20ού αιώνα και των αρχών του 21ου και όπως πολλοί Χιλιανοί, κατά τη διάρκεια της δικτατορίας φυλακίστηκε και βασανίστηκε σκληρά. 

10.11.17

Έργα οδοποιίας

Ένα από τα πρώτα μυθιστορήματα του Στίβεν Κινγκ, που το έχει γράψει κάτω από το όνομα Ρίτσαρντ Μπάκμαν. Εντάξει, δεν θα το κατέτασσα στα καλύτερά του, αλλά όπως έχω ξαναγράψει ο άνθρωπος από τα πρώτα του βιβλία έδειχνε ότι ξέρει να κρατάει το ενδιαφέρον του αναγνώστη του. Ιδιαίτερα, ήξερε να περιγράφει με έναν απαράμιλλο τρόπο τους χαρακτήρες συνηθισμένων ανθρώπων, που έρχονται αντιμέτωποι με καταστάσεις που τους ξεπερνούν.

3.11.17

Το σπίτι των γλάρων

«Το σπίτι των γλάρων» (εκδ. Κλειδάριθμος), που τελείωσα αυτές τις μέρες, είναι μια ιστορία μυστηρίου, πάνω σε μία υπόθεση αυτοκτονίας που διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια των χρόνων έντασης στην Ιταλία. Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, ο Αντρέ συγγραφέας και η Νόρα αστυνόμος πρώην δεσμός του, θα προσπαθήσουν ν’ ανακαλύψουν αν πράγματι πρόκειται για αυτοκτονία ή αν συνέβη κάτι άλλο.

26.9.17

Το Αυτό: Το βιβλίο και η ταινία

«Tο Αυτό» ένα από τα πλέον αγαπημένα βιβλία τρόμου του Στίβεν Κινγκ με φανατικούς αναγνώστες σε όλο τον κόσμο, ετοιμάζεται να τρομάξει και τους κινηματογραφικούς θεατές, σε σκηνοθεσία του Αντρέ Μουσιέτι («Mama»).
Με χρονολογία πρώτης κυκλοφορίας το 1986, αποτελεί ένα από τα καλύτερα βιβλία τρόμου των τελευταίων δεκαετιών και ένα από τα καλύτερα βιβλία στην πλούσια βιβλιογραφία του συγγραφέα.

22.9.17

Λευκή τζαζ

Του Τζέιμς Ελρόι είχα διαβάσει μόνο το «Αμερικανικό ταμπλόιντ» (εκδ. Άγρα, 2005), το οποίο είχε κυκλοφορήσει το 1995 και κρίθηκε το καλύτερο μυθιστόρημα της ίδιας χρονιάς από το περιοδικό ΤΙΜΕ. 
Είδα τότε τον Ελρόι σαν το συγγραφέα που είχε βαλθεί να απομυθοποιήσει την αμερικανική ιστορία (πολύ σύντομη στα δικά μας, ελληνικά, μέτρα) και όλα όσα γνωρίζαμε από άλλα βιβλία, ταινίες, ρεπορτάζ κλπ. Σημείωνε στον πρόλογο: «Η Αμερική δεν υπήρξε ποτέ αθώα. Χάσαμε την παρθενιά μας στη μέση του δρόμου και μετά κοιτάζουμε το παρελθόν μας δίχως μετάνοια (…)