Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Έπεα Πτερόεντα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Έπεα Πτερόεντα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

23.6.18

Πολιτική και τέχνη

Αυτή η χώρα δε σώζεται με τίποτα. Είχα καιρό να σου το γράψω αυτό, έτσι; Νομίζεις πως όταν σου γράφω ευτράπελα περιστατικά από το τρένο ή την αγορά, ξεχνάω ότι ζω στη χώρα του πολιτικο-οικονομικού παραλόγου; Ποτέ δεν ξεχνώ και ας νομίζουν οι κυβερνώντες ότι οι ψηφοφόροι τους έχουν κοντή μνήμη.

16.6.18

Τι ψυχή θα παραδώσω;

Από τον Οκτώβριο του 2017, πήγα ως νομοταγής πολίτης και έβγαλα ηλεκτρονική «προσωποποιημένη κάρτα απεριορίστων διαδρομών» για τα μέσα αστικής συγκοινωνίας. Με τον ΑΜΚΑ μου, το ΑΦΜ μου και ό,τι άλλο μου ζητήθηκε, που τα υπέβαλα ηλεκτρονικά από το σπίτι, τύπωσα το χαρτί με το barcode και πήγα στο ταμείο του σταθμού ΗΣΑΠ στο Μαρούσι και παρέλαβα την κομψή μου κάρτα. Προχωρημένα πράγματα.
Έρχομαι στο σήμερα, λοιπόν,

9.6.18

Φωτιά στα μπατζάκια...

Σταχυολογώ μερικά από τα σύντομα ρεπορτάζ, διαφόρων εφημερίδων και ειδησεογραφικών ιστότοπων, πάνω σε μια φωτιά που ξέσπασε στην περιοχή μας την προηγούμενη βδομάδα. Τα σχολιάζω, διότι δεν γνωρίζω πώς μεταδόθηκε και ανατροφοδοτήθηκε -επιγραμματικά- η είδηση (φωτιά, Συγγρού, ΚΑΤ, λεωφόρος Κηφισιάς, Ευκαλύπτων), αλλά διαβάζοντάς τα, ως κάτοικος Αμαρουσίου, πολύ μπερδεύτηκα.

2.6.18

Κουβέντες της καφετέριας

Συνηθίζω τα Σάββατα να πηγαίνω στην καφετέρια και να πίνω το καπουτσίνο μου. Φρέντο, τώρα που καλοκαιριάζει. Είναι ωραία η αίσθηση του σαββατιάτικου καφέ παρέα με φίλους, με τους οποίους όλο και υπάρχουν θέματα για συζήτηση και ας λένε οι γυναίκες «Τι συζητάτε τόσες ώρες; Δεν βαριόσαστε;»

26.5.18

Το ρεγουλάρισμα

Ανοίγω το Λεξικό της Νεοελληνικής Γλώσσας της Ακαδημίας Αθηνών και πάω στο λήμμα «Κανονικότητα». Διαβάζω: «(Ουσιαστικό, θηλυκό) ισορροπία, σταθερότητα, ορθότητα. Η κανονικότητα του κόσμου (= αρμονία). Η κανονικότητα της καθημερινότητας (= ρουτίνα). Διασφάλιση της κανονικότητας μιας διαδικασίας (= ευρυθμία, ομαλότητα, ρυθμός) ( … ) <γαλλ. Régularité».
Το Λεξικό της Ακαδημίας Αθηνών, στο τέλος του λήμματος και μετά από πολλά παραδείγματα, μου παρέχει και τη γαλλική έννοια «Ρεγκουλαριτέ» για να συνειδητοποιήσω από πού προέρχεται ο όρος «κανονικότητα».

19.5.18

Σκέψεις πάνω σε μια ταινία

Είδα την ταινία «Το ταλέντο» του Υβάν Ατάλ. Παρουσιάζεται ως κωμωδία με τον Ντανιέλ Οτέιγ και την Καμέλια Τζορντάνα. Η σύνοψη στο myfilm.gr λέει: «Μετά από ένα περιστατικό, ένας λαμπρός καθηγητής γνωστός για τις εκρήξεις του, αναγκάζεται να αναλάβει μια φοιτήτρια που αδίκησε για να τη βοηθήσει για να συμμετάσχει σε ένα διαγωνισμό ρητορικής». 

12.5.18

Επί προσωπικού…

Αλλιώς ήθελα να ξεκινήσω σήμερα, αλλά διάβασα ένα ωραίο που έγραψε ο φίλος μου και ΑΕΚτζής Τάσος Ρ. στο facebook: «Όταν η ομάδα μου πήρε το προηγούμενό της πρωτάθλημα, μόλις είχα τελειώσει το λύκειο, είχα σγουρά, μαύρα μαλλιά κι έσφυζα από υγεία. Τώρα, κοντεύω να κλείσω τα 41, έχω δύο εμφανή καραφλοειδή σημεία στα ημιγκριζαρισμένα μου μαλλιά και σφύζω από άγχος. Ελπίζω στο επόμενο πρωτάθλημα  να μη λένε οι φίλοι μου: “αχ, να' ταν κι ο Τάσος εδώ, πόσο θα χαιρόταν!”» Να ‘σαι καλά Τάσο, που με έκανες και γέλασα και να την ξαναδείς πρωταθλήτρια.

4.5.18

Του συρμού...

«Του συρμού». Η έκφραση, σημαίνει «της μόδας», αλλά εδώ έχει διπλή σημασία επειδή «συρμός» λέγεται και το τρένο, στο οποίο αναφέρθηκα το προηγούμενο Σάββατο. Τη χρησιμοποιώ ως απάντηση στο φίλο μου που με ρώτησε προχθές: «Γιατί αποκαλείς μόδα το κράτημα του καφέ στο δρόμο;» και του εξήγησα πως η «μόδα» αυτή δεν έχει σχέση με το ντύσιμο, αλλά με τη διαχρονική συμπεριφορά του νεοέλληνα.

28.4.18

Στη ζούγκλα...

Πρωί. Στο βαγόνι του τρένου από το ΚΑΤ με προορισμό την Ομόνοια, καταλαμβάνω τη συνηθισμένη μου θέση. Στο δάπεδο ίχνη από χυμένο καφέ, που ξεκινάει από το μεσαίο κάθισμα της πεντάδας στο τέλος του βαγονιού και φτάνει μέχρι το κέντρο του. Τα μεγάφωνα απαγορεύουν ποτά και φαγητά στο τρένο, αλλά «του  Έλληνος ο τράχηλος...» Η μόδα απαιτεί ΟΛΟΙ με έναν καφέ στο χέρι, ΠΑΝΤΟΥ.

21.4.18

Μνήμες του 1991

Ο βουλευτής της κυβερνητικής πλειοψηφίας Δημήτρης Βέττας, σε μια προσπάθεια να δικαιολογήσει τις μεταμφιέσεις του υπουργού Πάνου Καμμένου (στολή παραλλαγής όταν επισκέπτεται το Πεζικό, αντιανεμικό μπουφάν όταν πηγαίνει στο Ναυτικό, flying jacket όταν πάει στην Αεροπορία) είπε το εξής στον ΣΚΑΪ (11/4/2018): «Υπουργός Άμυνας είναι, στην παραμεθόριο πάει, στολή παραλλαγής φοράει, δεν είναι μπαλαρίνα».
Σωστό! Διότι, σκέψου να ήταν υπουργός Πολιτισμού και να έπρεπε να συγχαρεί τα μπαλέτα; Άντε να βρεις παπούτσια μπαλέτου στο νούμερό του…

14.4.18

Όλοι φωτογράφοι και οπερατέρ

Χριστός Ανέστη φίλοι μου και χρόνια πολλά. Ελπίζω να περάσατε καλά. Με νηστεία και περισυλλογή τη Μεγάλη Εβδομάδα και με χαρά την ημέρα του Πάσχα, που είναι μια γιορτή ψυχικής ανάτασης και ελπίδας για κάτι καινούργιο, φρέσκο και αεράτο σαν την άνοιξη που συνήθως σηματοδοτεί.

9.4.18

Η «ακατανόητη πολιτική»

Σκέφτομαι τους Θεσσαλονικιούς, που τη Μεγάλη Βδομάδα μπορεί να την έβγαλαν και χωρίς νερό που λέει ο λόγος. Με τόσες διακοπές τις προηγούμενες μέρες, πού να ξέρω εάν ήρθε το νερό ή όχι…
Αυτό που ξέρω όμως, είναι ότι ο πρωθυπουργός μας παρηγόρησε τους κατοίκους της πολυβασανισμένης πόλης (τιμωρήθηκε και ο ΠΑΟΚ βλέπεις) λέγοντάς τους: «Τα έργα στην κύρια γραμμή του μετρό θα ολοκληρωθούν το 2019, αλλά θα ανοίξουμε τους πρώτους σταθμούς τις επόμενες βδομάδες για να τους επισκέπτονται οι πολίτες».
Λίγο το έχεις; Πρώτα, έφερε την ολοκλήρωση του έργου ένα χρόνο νωρίτερα (έχει προγραμματισθεί για το 2020), ύστερα ανοίγει τους σταθμούς «τις επόμενες βδομάδες», άλλον ένα χρόνο νωρίτερα. Δεν είναι και μικρό πράγμα. Να έχουν μια υπόγεια promenade, βρε αδερφέ, οι Θεσσαλονικιοί για να περπατούν πάνω-κάτω τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού. Από το 2006 που υπεγράφη η σύμβαση για το έργο, περιμένουν. Δεν ξέρω βέβαια. Θα περπατούν και θα έχουν ανάμεσα στα πόδια τους και τους εργάτες της κοινοπραξίας, ή θα γίνεται εκ περιτροπής; Άλλες ώρες οι εργαζόμενοι στο μετρό, άλλες ώρες οι περιπατητές, ώστε να μη μπλέκει ο ένας στα πόδια του άλλου. Ελπίζω να φτιάξει κάποιο πρόγραμμα ο πρωθυπουργός μας. Όχι σαν εκείνο το άλλο, το Πρόγραμμα Άμεσων Μέτρων της Θεσσαλονίκης για την Ανάκαμψη της Οικονομίας. Διότι εάν είναι σαν εκείνο…

30.3.18

Ξέφραγο αμπέλι... αλλά για όλους

«Κίτρινη πόλη, παραμονές βροχής…» τραγουδούσε η Χάρις Αλεξίου τους στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου σε μουσική Γιάννη Σπανού και το τραγούδι μου ‘ρθε στο νου με όλη αυτή την κιτρινίλα που βλέπω έξω από το παράθυρο του γραφείου μου, ενώ αρχίζω να γράφω ακόμα μια φορά τις 400 περίπου λέξεις μου. Και δεν είναι μόνον η κιτρινίλα από την αφρικανική άμμο που φέρνει ο νοτιάς και θολώνει τον αέρα. Είναι και η κιτρινίλα από τα πεύκα, που σκεπάζει βεράντες, τέντες, αυτοκίνητα και ό,τι άλλο είναι εκτεθειμένο στη μαρουσιώτικη εξοχή. Όπου υπάρχουν πεύκα ακόμα.

17.3.18

I love football

Για σιγά βρε φίλε. Μη γίνεσαι φανατικός. Ένα περίστροφο Smith & Wesson για γυναικείες τσάντες, είχε πάνω του ο άνθρωπος. Ούτε καν σημάδεψε κάποιον και το έκανες μέγα θέμα. Δεν σε είδα να ευαισθητοποιείσαι έτσι, όταν άλλοι έμπαιναν σε ιατρεία, καταστήματα εταιρειών και γραφεία συμβολαιογράφων και απειλούσαν θεούς και δαίμονες… Και τώρα τα βάζεις με ένα φιλήσυχο άνθρωπο, που διαπιστώνει τις αντιφάσεις ενός διαιτητή (γκολ - οφσάιντ - γκολ) και μπαίνει στο γήπεδο να ηρεμήσει τα πνεύματα που έχουν οξυνθεί.

10.3.18

Το μέγεθος μετράει

Αυτό είναι θέμα για τους πολίτες μιας χώρας. Όχι σαν κι εμάς που καθόμαστε και συζητάμε με άγνωστους μάρτυρες που άκουσαν, τους είπανε, πιστεύουν, νομίζουν και θεωρούν ότι κάποιοι πολιτικοί «τα πιάσανε» από μια φαρμακευτική εταιρεία. 
Αν και εδώ που τα λέμε, η είδηση που διάβασα και θα σας μεταφέρω στη συνέχεια, μπορεί να έχει σχέση. Ίσως να κυοφορείται κάποιο, φαρμακευτικό κατά κάποιο τρόπο, σκάνδαλο. Πού να ξέρω; Πάντως, σε μια χώρα, έγινε εισαγωγή υλικού προληπτικής φύσεως άμεσης ανάγκης για άντρες και γυναίκες, το οποίο δεν πληρούσε τις προδιαγραφές των αντρών (με ανεπιθύμητες συνέπειες για τις γυναίκες, βεβαίως) και δημιούργησε πρόβλημα σε ανώτερα επίπεδα, όπως ήταν φυσικό. 
Αλλά καλύτερα να μη σε κρατάω σε αγωνία και να σου μεταφέρω την είδηση καλή μου φίλη (και φίλε), όπως τη διάβασα (5/3/18) στο Athens Voice (Κόσμος).

3.3.18

Η Moody’ s αξιολογεί χαρακτήρες;

Το ‘χω ξαναγράψει. Επειδή το σαββατιάτικο φύλλο, αυτό που κρατάς στα χέρια σου, «κλείνει» την ύλη του κάθε Πέμπτη, το προηγούμενο Σάββατο δεν πρόλαβα να σου περιγράψω τα συναισθήματά μου από την παρακολούθηση της συνεδρίασης της Βουλής για την Υπόθεση Novartis. Διότι περί «υπόθεσης» πρόκειται. Και αν τελικά αποδειχθεί ότι κάποιος πήρε υπερβολικό bonus, τότε θα μιλήσουμε για σκάνδαλο. Διότι bonus δίνονται. Και για φάρμακα, και για πλοία, και για όπλα, και για πυρομαχικά.

24.2.18

Ελληνικά και εγγλέζικα

Κάνοντας απογευματινό zapping πέφτω πάνω σε τηλεπαιχνίδι του ANT1. Γνωστή και συμπαθής παρουσιάστρια ρωτάει την παίκτρια: «Και τι δουλειά κάνεις;». Η παίκτρια απαντά «Merchandising». Η παρουσιάστρια ξαναρωτά: «Merchandising; Δηλαδή;». Και η παίκτρια κατατοπίζει παρουσιάστρια και κοινό: «Δεν το ξέρω στα ελληνικά». Μπροστά δε, στην επιμονή της παρουσιάστριας εξηγεί ότι εργάζεται «στο εμπορικό τμήμα μιας εταιρείας»!

18.2.18

Καθημερινότητα: Μεγάλη λέξη

Έγραψε ο φίλος μου Σ.Μ. στο facebook (επί λέξει): «Φάγανε από Tράπεζα Κρήτης, φάγανε από Αγροτική Tράπεζα, φάγανε από Oλυμπιακούς Aγώνες, φάγανε από δημόσια έργα, φάγανε από Βατοπέδι, φάγανε από χρηματιστήριο, φάγανε από μικροομολογιούχους, φάγανε από εξοπλιστικά, φάγανε από c4i, φάγανε από δομημένα ομόλογα, φάγανε από λίστα Λαγκάρντ, φάγανε από λίστα Μπόργιανς, φάγανε από Siemens, φάγανε από ασφαλιστικά ταμεία, φάγανε από φαρμακοβιομηχανίες, φάγανε από NOVARTIS, Φοροδιαφύγανε για δεκάδες δις κέρδη οι έχοντες και κατέχοντες! Εισφοροδιαφύγανε, διακινήσανε μαύρο χρήμα πολλοί, κάνανε εικονικές πτωχεύσεις επιχειρήσεων, στείλανε ζεστό χρήμα σε φορολογικούς παραδείσους. Τώρα πρέπει να πάρουν αντιβιοτικό από την Novartis».
Και σχολιάζει, ο άλλος φίλος μου, ο Θ.Π.: «Και το αφελέστατο ερώτημα είναι: Γιατί μέχρι σήμερα αυτά έμειναν στα λόγια;»

10.2.18

Το νέο σήριαλ

Τι έγραφα το Σάββατο 27/1/18 σ’ αυτή τη στήλη; Ότι από τη στιγμή που η κυβέρνηση δεν εισάκουσε το ΟΧΙ του ελληνικού λαού, ούτε και τη βούλησή του, που εκφραζόταν με χορούς και νταούλια εκείνη τη βραδιά και το μετέτρεψε σε ΝΑΙ ερμηνεύοντάς το όπως ήθελε, όλα τα μεταγενέστερα τίθενται επί αμφιβόλου βάσεως.